Χειρουργείου το ανάγνωσμα

Όπως λέγαμε, ο σκληρός δίσκος στον iMac – Western Digital Caviar SATA II 160άρης, ο υπολογιστής μοντέλο 3,5ετίας – κόντευε να παραδώσει το πνεύμα.

Και χρειαζόταν λίγο (έως πολύ) χέρι.

Σημειωτέον, ακολουθεί μεγάλο τεχνικό κείμενο με πολλές λεπτομέρειες. Αν βαριέστε ή δε σας ενδιαφέρει, εγκαταλείψετε τώρα, πριν βαρεθείτε:)

Ξεκίνησα λοιπόν βόλτα στα μαγαζιά για να μαζέψω ό,τι θα μου χρειαζόταν: έναν καινούργιο SATA II 3,5″ σκληρό, στις 7,2k στροφές, λίγη θερμοαγώγιμη πάστα (για τη μεταφορά του θερμικού σένσορα από τον παλιό δίσκο στον καινούργιο – ή είσαι προετοιμασμένος ή δεν είσαι), αλουμινοταινία για τυχόν μπαλώματα που θα χρειαζόταν να κάνω στην ηλεκτρομαγνητική θωράκιση του υπολογιστή αν την έσκιζα, μπαταρία λιθίου τρίβολτη για το logic board (μιας που ανοίγουμε να την αλλάξουμε κι αυτή), και *αν* έβρισκα, ένα SuperDrive τύπου φορητού, ATAPI, γιατί το παλιό κλώτσαγε και ήταν καλή ευκαιρία να αντικατασταθεί και αυτό.

Τελικό tally:

  • Δίσκος: ο WD Caviar Green 750 GB με τα 32 MB cache και θετική σύσταση από φίλο, στα 57 ευρώ σκάρτα από το Πλαίσιο.
  • Αλουμινοταινία, θερμοαγώγιμη, μπαταρία όλα κομπλέ και σε λογικές τιμές (2,5 €, 5 € και 1 € αντιστοίχως).
  • Δυστυχώς, στον τομέα SuperDrive ατυχήσαμε – και αυτό λόγω ATAPI, σε SATA έβρισκα (έστω και υπερτιμημένα). Τελικά μάλλον δε χρειάστηκε, όπως θα πω στη συνέχεια, αλλά την ώρα που έφερνα βόλτα τέσσερις περιοχές της Αττικής για έρευνα αγοράς δε μου έκατσε καθόλου καλά.

Γυρίζω σπίτι και οργανώνομαι καταλήλλως. Από εργαλεία χρειαζόμουν ένα σταυροκατσάβιδο Phillips νούμερο 2, τρία κατσαβίδια Torx (6άρι, 8άρι, 10άρι), και μία πλαστική κάρτα τύπου πιστωτικής για το άνοιγμα του case.

Αν πιάνει το χέρι σου και ανοίξεις μία φορά iMac μετά έχεις πάρει τον αέρα και το κάνεις φουσέκι… η πρώτη φορά όμως είναι άθλος:) Αρχικά, ξαπλώνεις τον υπολογιστή μπρούμυτα και βγάζεις τις μνήμες από τα slots τους, εν συνεχεία ξεβιδώνεις τις τέσσερις βίδες που συγκρατούν πρόσθιο κάλυμμα και σασί και μετά στήνεις τον υπολογιστή όρθιο. Χορεύεις λίγο το πρόσθιο κάλυμμα από το κάτω μέρος του για να αποκτήσεις μπόσικα και (εδώ είναι η πρώτη σφαλιάρα που τρως) βάζεις την κάρτα μέσα στη σχισμή εξαερισμού στο πίσω μέρος του υπολογιστή, προσπαθώντας να πιέσεις από το εσωτερικό μέρος τα δύο ελάσματα/δοντάκια που κρατάνε το case κλειστό ώστε να απασφαλίσουν την ώρα που αποχωρίζεις τραβώντας τα δύο κομμάτια του. Αφού απελευθερωθεί εντελώς το πρόσθιο κάλυμμα προσεκτικά το απομακρύνεις λίγο ώστε να αποκαλυφθούν τα καλώδια συνδέσεως της κάμερας και του μικροφώνου με το logic board, και τα αποσυνδέεις.

Δεύτερος άθλος, η αποκόλληση της μαγνητικής θωρακίσεως που προστατεύει τα ενδότερα του υπολογιστή. Όταν ανοίγει το κουτί του iMac, το πρώτο που βλέπεις είναι την οθόνη να δεσπόζει στο πάνω μέρος, ενώ το κάτω μέρος του logic board προβάλλει από κάτω της. Αυτό το εκτεθειμένο μέρος των ηλεκτρονικών του υπολογιστή καλύπτεται από ένα χοντρό αλουμινόχαρτο/πλαστικό που το θωρακίζει κατά των μαγνητικών παρεμβολών, και το οποίο είναι κολλημένο στις άκρες του πάνω στο σασί του κουτιού. Αυτό πρέπει να αποκολληθεί από αυτές τις άκρες, χωρίς να σκιστεί/τσαλακωθεί/τρυπηθεί, γιατί κατά το κλείσιμο επανατοποθετείται και πρέπει να κλείσει χωρίς κενά στα σημεία που θα κολληθεί (ώστε η θωράκιση να είναι άθικτη). Αν παρ’ ελπίδα το τραυματίσεις, χρειάζεται η αλουμινοταινία που αναφέρω για να κάνεις… μπαλώματα.

Εν πάση περιπτώσει, τσίκι τσίκι το ξεκολλάω, χωρίς ζημιές και… τραύματα, το αναδιπλώνω πάνω στην οθόνη και αποκαλύπτεται το logic board. Εδώ αλλάζεις μπαταρία με σχετικά εύκολο τρόπο, και αποσυνδέεις το καλώδιο του inverter και του LVDS του μόνιτορ, ώστε να μπορείς να το αφαιρέσεις στο επόμενο βήμα. Εν συνεχεία συνεχίζεις το ξήλωμα της θωρακίσεως από τα αριστερά και δεξιά πλάγια του σασί αυτή τη φορά, ώστε να αποκαλυφθούν τα φατνία μέσα στα οποία βρίσκονται οι τέσσερις βίδες που κρατάνε την οθόνη στη θέση της. Εδώ αν δεν έχεις μαγνητικό κατσαβίδι τον ήπιες βασιλικά (στην περίπτωσή μου, έβγαζα τις βίδες που ξεβίδωνα από το κουτί με τον χειρουργικό βελονοκάτοχο, στιγμές απείρου κάλλους) – αν είσαι προετοιμασμένος όμως απλώς τις ξεβιδώνεις και τις κρατάς τακτοποιημένα στην άκρη. Άπαξ και φύγουν κι αυτές από τη μέση, έχεις μείνει με το μόνιτορ, βιδωμένο στα mounting brackets του, από τα οποία το πιάνεις και το τραβάς λίγο προς τα έξω και κάτω, ώστε να μπορέσεις να αποτελειώσεις το ξεκόλλημα της θωρακίσεως. Μετά πολλών, μένεις με την οθόνη στο χέρι, και τη βάζεις παράμερα κι αυτή.

Και έρχεσαι φάτσα φόρα με το κυρίως σώμα του logic board – κατά μία έννοια, τον υπολογιστή αυτόν καθ’ εαυτόν! Μεγάλη στιγμή για κάθε Machead:D Καλό καθάρισμα με πεπιεσμένο αέρα από σκόνες και βρωμιές που επί 42 μήνες μαζεύτηκαν μέσα και μελέτη το πώς ταιριάζει ο δίσκος με τα υπόλοιπα μέρη. Ο σκληρός δίσκος στον iMac δεν είναι βιδωμένος στο σασί: είναι κουμπωμένος. Τι σημαίνει αυτό: δε βιδώνει σε κάποιες προεξοχές που έχει το κουτί, αντ’ αυτού η Apple έχει βιδώσει στον πρωτότυπο δίσκο από τη μια μεριά δύο pins που ταιριάζουν σε δύο τρύπες που υπάρχουν, και από την άλλη μεριά ένα mounting handle που έχει μία εγκοπή η οποία κουμπώνει/ασφαλίζει πάνω στην ανάλογη προεξοχή που βρίσκεται μέσα στο κουτί (και με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένας θύλακας που φιλοξενεί μια πλεξούδα με καλώδια – καλό). Ουσιαστικά λοιπόν, για να αλλάξεις δίσκο, τραβάς το handle μέχρι να ξεκουμπώσει ο παλιός, τον βγάζεις ως εκεί που παίρνει, αποσυνδέεις τα καλώδια ρεύματος, δεδομένων και του αισθητήρα θερμοκρασίας, και τον βγάζεις από το κάσωμα. Προσεκτικά ξεκόλλησα τον σένσορα και τον πάκτωσα πάνω στον νέο δίσκο με θερμοαγώγιμη πάστα, μετέφερα το handle και τα pins από τον παλιό στον καινούργιο, συνέδεσα τα καλώδια στις κατάλληλες υποδοχές, και κούμπωσα το νέο δίσκο στη θέση του, τακτοποιώντας ό,τι καλώδιο χρειαζόταν στη θέση του.

Το ζήτημα SuperDrive τώρα. Όπως είπαμε, το παλιό drive δεν τα πήγαινε καλά με εγγραφή δίσκων, και συν τω χρόνω και με την ανάγνωση. Τελικά περιορίστηκα απλώς στο να προσπαθήσω να καθαρίσω ό,τι σκόνη είχε μαζευτεί με πεπιεσμένο αέρα στο στόμιο του drive απ’ ευθείας, και ο Θεός βοηθός. Η διαδικασία αντικατάστασης του drive δεν παρεκκλίνει ιδιαίτερα από αυτή του δίσκου – με τη διαφορά ό,τι ο σένσορας θερμοκρασίας του optical drive είναι πακτωμένος πάνω στο SuperDrive και θέλει αρκετό παρακαλετό, όπως τον είδα, για να βγει. Ah well, υλικό για μελλοντικά:)

Αφού τοποθέτησα το νέο δίσκο, έπρεπε να αντιστρέψω τις διαδικασίες: επανατοποθέτηση την οθόνη στη θέση της, βίδωμα και κάλυψη με την μαγνητική μόνωση, σύνδεση τα καλώδια της οθόνης πίσω στις υποδοχές τους στο logic board, κόλλημα της υπόλοιπης μονώσεως γύρω γύρω (με τη βοήθεια κόλλας UHU χαρτοκολλητικής παρακαλώ!), επανατοποθέτηση του προσθίου καλύμματος και επανασύνδεση των επαφών της κάμερας και του μικροφώνου, και τέλος βίδωμα του κουτιού και επανατοποθέτηση των μνημών στη θέση τους. Εδώ ένα σημείο που με ζάλισε αρκετά μέχρι να καταλάβω τι γίνεται: στην εσωτερική αριστερή μεριά του καλύμματος υπάρχουν δύο μαγνητάκια – είναι οι μαγνήτες που κρατάνε το Apple Remote κολλημένο στην θέση του στο πλευρό του υπολογιστή. Αυτά τα μαγνητάκια είναι κολλημένα, αλλά στη δική μου περίπτωση το ένα είχε ξεκολλήσει από τη θέση του, είχε μετατοπιστεί λίγο και ως εκ τούτου δεν έκλεινε σωστά το κουτί:/

Σε κάθε περίπτωση, η αλλαγή πήγε καλά – μετά την εγκατάσταση του νέου δίσκου φόρτωσα το Snow Leopard από το DVD εγκαταστάσεως, πέρασα το λειτουργικό εκ νέου και ξεκίνησα το μαραθώνιο εγκαταστάσεως προγραμμάτων. Δύο μέρες αργότερα, ο υπολογιστής ήταν σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, με 500+ GB ελεύθερα, αισθητά γρηγορότερος και πιο αθόρυβος. Και ένα side effect: για ανεξήγητους λόγους, το εσωτερικό SuperDrive έχει πάρει τα πάνω του, ως εκ δια μαγείας! Καλά νέα, ειδικά από τη στιγμή που δε βρήκα το κατάλληλο ανταλλακτικό.

Επί συνόλου θεωρήσεως, η αλλαγή σκληρού δίσκου σε iMac δεν είναι κάτι που θα πρέπει να επιχειρήσει ένας χρήστης που δεν έχει ανοίξει ποτέ του υπολογιστή: θα σπάσεις καμιά οθόνη και θα τρέχεις με 600 € ζημιά. Ο τεχνικός χρήστης που έχει κατσαβιδώσει τουλάχιστον καμιά δεκαριά μηχανήματα μπορεί να το επιχειρήσει, με προσοχή και υπομονή πάντα. Άπαξ και το έκανες μια φορά, δεν είναι δύσκολο να ξαναγίνει – ψάξε όμως πρώτα τα επίσημα εγχειρίδια επισκευής της Apple και μελέτησέ τα προσεκτικά πριν καν αρχίσεις να μαζεύεις ανταλλακτικά και εξαρτήματα.

Και έτσι κλείνει η ιστορία με τον σκληρό δίσκο στον iMac:)

5 Responses to “Χειρουργείου το ανάγνωσμα”


  1. 1 Sugarenia 26 Φεβρουαρίου 2010 στο 12:00 πμ

    Γιατρέ οκ, respect.

    Δεν ήξερες να τα κάνεις αυτά πέρυσι το καλοκαίρι που έτρεχα και γω με τον iMac κι έπρεπε να τον στείλω Θεσσαλονίκη δις για να δω άσπρη μέρα😛

  2. 2 Papajohn 26 Φεβρουαρίου 2010 στο 12:10 πμ

    Και μετά σου λέει αγόρασε Mac. Doc, μη τα γράφεις αυτά στο blog, διώχνεις κόσμο! :-p

  3. 3 Flareman 26 Φεβρουαρίου 2010 στο 8:41 μμ

    @S: Με το αζημίωτο, φυσικά!:P

    @PJ: Καταργώ τον μύθο «δεν κατσαβιδώνουν Mac»! Και στο κάτω κάτω της γραφής, είμαι εκτός εγγυήσεως εδώ και δύο χρόνια και μισό:)

  4. 4 vtsib 27 Φεβρουαρίου 2010 στο 3:08 μμ

    Ρε συ Σμπαρού, γιατί δεν έβαλες καμία φώτο από την διαδικασία; Τι τα έχεις τα εργαλεία και κάθονται; :PPPP

  5. 5 Flareman 27 Φεβρουαρίου 2010 στο 3:19 μμ

    @v: Ρε Βαγγέλη το ξέχασα γαμώτο! Memory fail λέμε!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Κατηγορίες

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Φεβρουαρίου 2010
Δ T Τ T Π S S
« Ιαν.   Mar »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΕΖΟΝ…

del.icio.us

Twitter

ASK2USE

ΔΙΑΦΟΡΑ

Μας διαβάζουν τακτικά:

Counter free

Αρέσει σε %d bloggers: