Όχι

28η Οκτωβρίου, έτσι; Για να μην ξεχνιόμαστε – το 1940 μας επεδόθη σαν σήμερα το Ιταλικό τελεσίγραφο να παραδοθούμε άνευ όρων στις δυνάμεις του Άξονα. Και είπαμε όχι. Και πολεμήσαμε, και πεθάναμε, και τελικά μετά από καιρό με την υποστήριξη των Γερμανικών δυνάμεων του Γ’ Ράιχ πέσαμε ένδοξα.

Αλλά τους κάναμε όλους να χαζεύουν με το στόμα ανοιχτό – και η καθυστέρηση στην οποία υπεβάλλαμε το στρατό του Χίτλερ τον ανάγκασε να μπει στη Ρωσσία χειμώνα, με αποτέλεσμα να φάνε πελέκι και εκεί, και τελικά, μετά από πολλά άλλα, να χάσουν τον πόλεμο.

Έστω, μπορεί τα σημερινά ρεμάλια Έλληνες να θυμίζουν σε πολύ λίγα πράγματα τα λιοντάρια του 1940… αλλά πιστέψτε με, κάθε ρεμάλι του σήμερα κρύβει ακόμη μέσα του το λιοντάρι των παππούδων και των γιαγιάδων του.

Γι’ αυτό κύριοι μεγάλοι, μην τα πολυζορίζετε τα λιοντάρια, γιατί αν ξυπνήσουν θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. Άντε, και του χρόνου ελεύθεροι.

4 Responses to “Όχι”


  1. 1 John Tsevdos 28 Οκτωβρίου 2009 στο 10:17 μμ

    Καλά δεν νομίζω να κρύβουμε και πολλά τέτοια λιοντάρια, αλλά τέλος πάντων… Προσωπικά πιστεύω πως θα βρεις πιο πολλούς ρουφιάνους, γλύφτες και παρτάκηδες…

  2. 2 Flareman 28 Οκτωβρίου 2009 στο 10:28 μμ

    @JT: Μην υποτιμάς το Ελληνικό έθνος – ακόμη και οι παρτάκηδες αν τα βρουν σκούρα σου λέω εγώ. Εκεί εξ’ άλλου είναι η μεγάλη μας δύναμη, ότι στα (πραγματικά) δύσκολα συσπειρωνόμαστε, όταν χαλαρώνουμε τρωγόμαστε σαν τα κοκόρια.

    Φυσικά, my 2 cents, έτσι;:)

  3. 3 Cyan 31 Οκτωβρίου 2009 στο 2:08 πμ

    Καμία σχέση όμως με άδοξες – ένδοξες παρελάσεις, εφέ, φανφάρες και στρατιωτικές παρελάσεις που δεν είναι τίποτε άλλο παρά κατασπατάληση δημόσιου χρήματος.
    Πόσοι άστεγοι τρώνε με τα χρήματα για τα λειτουργικά έξοδα αεροπλάνων ελικοπτέρων βαποριών και των φίλων των παλιών;
    Και τι σχέση έχουν οι μαθητικές παρελάσεις;
    Τιμά κανείς τους προγόνους του μαθαίνοντας την αλήθεια για αυτούς και γνωρίζοντας το πως σκέφτονταν και το πως έπρατταν, όχι βολτάρωντας σε κεντρικούς δρόμους με τη σημαία μπροστά και τον όχλο πίσω σαν άβουλα πλάσματα.
    Οι μαθητές δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να στρατιωτικοποιούνται και να μπαίνουν στο χωρό παρελάσεων αναπαυσεων αγγελμάτων και προσοχής.
    Αυτά να μείνουν για τους επαγγελματίες στρατόκαυλους-στενόμυαλους και επικινδυνους ανθρώπους που δε χωράν σε μια σύγχρονη κοινωνία που ανήκει στην ευρώπη των εθνών.
    Ας παρελάσουν λοιπόν όλοι αυτοί οι γαλονάδες οι καραβανάδες οι πορωμένοι και οι εθισμένοι στο πετρέλαιο, τις εξατμίσεις των βαρέων οχημάτων και την μυρωδιά του πολέμου και όχι οι μαθητές ή οι δούλοι, στερημένοι ελευθερίας και πολιτικών δικαιωμάτων, φαντάροι.
    Γιατί την ελευθερία για την οποία πολέμησαν τα λιοντάρια κάποτε, δεν την υπερασπίστηκαν οι γαλονάδες, αλλά ο απλός λαός, οι καθημερινοί άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά και σίγουρα αυτό που μας επιβάλλεται σήμερα απέχει μακράν της ελευθερίας που εκείνοι θα ήθελαν.
    Όντως άντε και του χρόνου ελεύθεροι…

    (P.s. Γεια σου συνάδελφε. Σ’ έβλεπα παλιότερα (αρκετές φορές) στη σχολή σε τραπεζακια αλλά και κινούμενο ελεύθερα στο χώρο (γεωγραφικά και πολιτικά). Δεν εχεις ιδέα πόση έκλπληξη ένιωσα όταν είδα ότι το blog αυτό είναι δικό σου, γιατι είχα μπεί ξανα ουκ όλιγες φορές (Άγιο Google) Θα μου πεις τη φώτο δεν την είχες δει; Όχι θα σου απαντήσω. Take care and stick on mac)

  4. 4 Flareman 31 Οκτωβρίου 2009 στο 5:18 πμ

    @C: Ίσως να κοστίζουν όλα αυτά, αλλά εδώ διαφωνώ. Σίγουρα, και στο χώρο των ενστόλων υπάρχουν άνθρωποι που έχουν δει λάθος το όλο σκηνικό – όπως και σε κάθε επαγγελματικό χώρο. Τα λεφτά που χάνονται αλλού (και χωρίς να έχουν σχέση με στρατούς και παρελάσεις) είναι υπερπολλαπλάσια, ενώ η παρέλαση περισσότερο ένα σύμβολο είναι παρά μέσο στρατιωτικοποιήσεως των όποιων μαθητών ή ικανοποιήσεως διαφόρων. Και στη σημερινή εποχή μας λείπουν επικίνδυνα τα σύμβολα, δυστυχώς.

    Προσωπικές απόψεις βέβαια, μακριά από μένα κάθε ακρότητα και κάθε διάθεση για καλουπάρισμα. Απλώς νιώθω ότι μερικά πράγματα τα πετάμε στην άκρη πολύ εύκολα και χωρίς ιδιαίτερους λόγους (ή, αν θες, *για* ιδιαίτερους λόγους, όπως το πάρει κανείς). Υπάρχει διαφορά μεταξύ του μένω προσκολλημένος στο παρελθόν και του διατηρώ την ταυτότητά μου.

    Ας είναι:) Να ΄σαι καλά για τα καλά λόγια, ποτέ δεν προσπάθησα να φανατίσω κόσμο ή να φανατιστώ, είναι ευχάριστο να βλέπεις ότι κάποια πράγματα αναγνωρίζονται.

    Την καλημέρα μου,
    Σ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Κατηγορίες

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Οκτωβρίου 2009
Δ T Τ T Π S S
« Σεπτ.   Νοέ. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΕΖΟΝ…

del.icio.us

Twitter

ASK2USE

ΔΙΑΦΟΡΑ

Μας διαβάζουν τακτικά:

Counter free

Αρέσει σε %d bloggers: