Πρώτες εντυπώσεις από το DI

DI, Department of Informatics – αλλιώς, Τμήμα Πληροφορικής. Είπα για τις πρώτες μια – δυο βδομάδες να παρακολουθήσω λίγο πιο επισταμένως για να πάρω μια γεύση του τι λένε οι σπουδές, πώς γίνονται οι παραδόσεις, ποια μαθήματα χρειάζομαι και ποια αξίζει να παρακολουθήσω αν έχω το χρόνο. Δυο μέρες πήγα, Πέμπτη και Παρασκευή, και η εικόνα μου είναι ανάμεικτη. Σαφώς είναι καλή Σχολή (δε θα τη δήλωνα αλλιώς χοχο), κάποια πράγματα με εντυπωσίασαν, κάποια με ξένισαν.

Κατ’ αρχάς οι παραδόσεις: αρχίζουν στις 9 και τελειώνουν από 1 μέχρι 7, αναλόγως της ημέρας, του τμήματος όπου είσαι κατανεμημένος, των μαθημάτων που θες να παρακολουθήσεις. Αρκετές φορές υπάρχουν αρκετά γεμάτα κενά μεταξύ κάποιων ωρών, τα οποία με πληροφόρησαν ότι καλύπτονται από τα διάφορα εργαστήρια. Γενικότερα όμως καμία σχέση με την παρακολούθηση της Ιατρικής: 8 με 1, άντε 2 καθημερινά, με υποχρεωτικές παρουσίες στα περισσότερα των κλινικών ετών – τα απογεύματα μπαίνουν τα επιλογής τα οποία όμως είναι σχετικά απλά και εύκολα και αμιγώς προαιρετικά. Υπό αυτήν την έννοια η Σχολή ακολουθεί περισσότερο ένα πρόγραμμα τύπου ΑΣΟΕΕ ή κάτι αντίστοιχο.

Άλλο, η τοποθεσία. Είχα συνηθίσει τόσα χρόνια να έχω τη Σχολή μου ξεχωριστή από τις υπόλοιπες, «αυτόνομο κρατίδιο» θα έλεγα:) Μέσα στο κέντρο της Αθήνας, δίπλα σε νοσοκομεία και όλα τα συναφή, με δικό μας προαύλιο, δικιά μας λέσχη, δικό μας αναγνωστήριο, μέχρι και δική μας βιβλιοθήκη (Επιστημών Υγείας). Δίπλα μας έχουμε μόνο την Οδοντιατρική και απέναντι το ΑΕΙ της Νοσηλευτικής οπότε σε μεγάλο βαθμό είμαστε απομονωμένοι και ανεξάρτητοι, στο χώρο της Σχολής δε βλέπεις φοιτητές άλλων τμημάτων παρ’ εκτός κι αν έχουν έρθει να διαβάσουν στο αναγνωστήριο. Στο DI καμία σχέση – πας από Ευαγγελισμό με το λεωφορείο, μαζί με φοιτητές από άλλες Σχολές του ΕΚΠΑ, βλέπεις συνέχεια φοιτητές άλλων Σχολών στο χώρο της δικής σου, μετακινείσαι μέσα στην Πανεπιστημιούπολη συνέχεια (για να πας στα γήπεδα, στη Λέσχη ή όπου αλλού) και κατ’ επέκτασιν περνάς από άλλες Σχολές. Και γενικότερα η Πανεπιστημιούπολη είναι άλλη φάση: μια μεγάλη έκταση που δεν είναι συνηθισμένο να διασχίζεις ποδαράτος, που έχει ένα κάρο κτίρια και εγκαταστάσεις (και χώρο για αρκετά ακόμη καινούργια). Συνειδητοποιώ ότι για εμάς της Ιατρικής ο χώρος της Σχολής είναι κάτι το αγαπημένο αλλά κατά τη διάρκεια της ημέρας αποτελεί περισσότερο σταθμό διέλευσης, κέντρο διερχομένων, σημείο για να σπαταλήσεις λίγη ώρα μεταξύ ασχολιών: το campus του ΕΚΠΑ από την άλλη μεριά αποτελεί για τους εκεί φοιτητές δεύτερο σπίτι.

Μια παρένθεση: υπάρχει σε αυτό το σημείο μια ομοιότητα μεταξύ DI και Ιατρικής, ότι το DI είναι κράτος εν κράτει στην Πανεπιστημιούπολη. Σε απόσταση από τα άλλα τμήματα (τόσο της Σχολής Θετικών Επιστημών όσο και των άλλων Σχολών), στην διαμετρικά αντίθετη μεριά της εκτάσεως, με χαμηλά κτίρια το πολύ δύο ορόφων, απλωμένα σε ορθογώνια διάταξη – πραγματικά, σχηματίζουν προαύλιο! – με αίθουσες διδασκαλίας που φέρνουν περισσότερο σε τάξεις παρά σε αμφιθέατρα (υπάρχει και αμφιθέατρο)… η Πληροφορική από αυτήν την άποψη μου θυμίζει έντονα την παλιά μου Σχολή. Δε θα δεις τα τεράστια κτιριακά συγκροτήματα 3 – 4 – 5 ορόφων τύπου Φιλοσοφικής, με τους αχανείς διαδρόμους. Ίσως είναι λίγο διαφορετικό από αυτό που ο μέσος φοιτητής του Πανεπιστημίου Αθηνών έχει συνηθίσει να αποκαλεί φοιτητική ζωή/περιβάλλον, αλλά για μένα είναι ήδη δεδομένο:)

Συνεχίζω: κάτι άλλο που μου έκανε φοβερή εντύπωση είναι η τάξη μεγέθους του φοιτητικού κοινού. Καμία σχέση όμως! Μιλάμε βεβαίως για μια Σχολή που βάζει 170 με Πανελλήνιες και φτάνει τους 300 περίπου ανά έτος με μετεγγραφές και άλλες εισαγωγές. Στην Ιατρική το 6ο έτος καταλήγει να έχει κοντά 500 άτομα. Εδώ κολλάει και το μέγεθος των αιθουσών διδασκαλίας και του αμφιθεάτρου που λέγαμε, everything fits. Το αμφιθέατρο της Σχολής χωράει καμιά 300άρα, και χαρακτηρίζεται μεγάλο. Πού να βλέπανε το παλιό της Φυσιολογίας στο Γουδή, το οποίο ανακατασκευάζεται τώρα – αχανές!:lol: Ακόμα και το ΝΑΒ’Ο που χρησιμοποιούμε στην Ιατρική ως κύριο αμφιθέατρο είναι περίπου το διπλάσιο, και δε θεωρείται φοβερά μεγάλο. Οι καθηγητές επίσης θεωρούν τους 300 σε παράδοση πολλούς, έχουν συνηθίσει να παραδίδουν σε μικρότερα γκρουπάκια φοιτητών – δε λέω πως είναι κακό αυτό κατ’ ανάγκη, απλώς διαφορετικό. Υποθέτω οι συνθήκες παράδοσης διαφέρουν, η κάθε Σχολή έχει διαφορετικές ανάγκες. Από την άλλη στα μεγάλα έτη που χρειάζεται ο κάθε φοιτητής ιατρός να έχει πιο στενή διδασκαλία είσαι στις κλινικές σε γκρουπάκι των 2 εώς 15 ατόμων, και όσο μεγαλύτερο το έτος τόσο πιο μικρή η ομάδα.

Κάτι που διαφέρει ριζικά είναι η νοοτροπία καθηγητών και φοιτητών. Για τους φοιτητές μπορώ να το εξηγήσω εύκολα: η Πληροφορική και οι Τηλεπικοινωνίες είναι πολύ πιο εύκολα αποκαταστάσιμο επάγγελμα, πολύ πιο ρεαλιστικό και πολύ πιο σύντομο στις σπουδές του. Δεν έχεις αναμονές για ειδικότητα – αλλά και είσαι ελεύθερος πράκτορας στην αγορά εργασίας, αντιμάχεσαι άλλους στα interviews. Δεν υπάρχει ένα σύστημα, μια τάξη, μια πεπατημένη στο τι θα κάνεις εργασιακά όταν τελειώσεις. Αυτό είναι καλό βεβαίως από πολλές απόψεις, είναι αναπτυσσόμενη επιστήμη και επομένως δίνει μεγάλη ελευθερία και επιλογές στους πτυχιούχους (ακόρεστο γαρ το επάγγελμα). Ο κάθε φοιτητής μπήκε είτε επειδή το ήθελε ως αντικείμενο, είτε επειδή δεν έχει πρόβλημα να το σπουδάσει και έχει λεφτά, είτε τέλος επειδή πήγαινε για να μπει αλλού και έχασε τη βάση (κυρίως ΕΜΠ και Παιδαγωγικό). Το καλό μεταπτυχιακό στην Πληροφορική θεωρείται αναντικατάστατο (σε αντίθεση με την Ιατρική όπου είναι καλό αλλά όχι και θανάσιμα απαραίτητο ακόμα), και η μικρότερη διάρκεια της Σχολής σε έτη ωθεί τους φοιτητές να περνάνε λιγότερα ανά εξεταστική με καλύτερους βαθμούς, παρά να τα τελειώνουν γρήγορα. Για την ακρίβεια, αυτό ήταν και συμβουλή κάποιων διδασκόντων: διάρκεια Σχολής 4 έτη, μέσος όρος αποφοίτησης 5, κοιτάξτε να περνάτε 2-3 ανά εξεταστική με καλούς σχετικά βαθμούς για να πάρετε ένα καλό μάστερ. Προσωπικά διαφωνώ κάθετα αλλά προέρχομαι από άλλο background οπότε ίσως η συμβουλή μου να είναι άτοπη σε αυτήν την περίπτωση.

Η νοοτροπία των καθηγητών που λέγαμε είναι μια άλλη ιστορία. Κατ’ αρχάς επειδή έχουν μικρότερα φοιτητικά πλήθη να διαχειριστούν είναι πιο βατοί ίσως, πιο εγγύς: ήδη όλοι οι διδάσκοντες ανεξαιρέτως μας δώσανε τα mails τους, τις διευθύνσεις των γραφείων τους μέσα στη Σχολή και τις ώρες που δέχονται φοιτητές για οποιοδήποτε θέμα. Τεράστια η διαφορά από το 90% των καθηγητών Ιατρικής που κάνουν μάθημα και κρατάνε την απόστασή τους. Τους βρίσκεις κατ’ ιδίαν αν χρειάζεσαι αλλά δύσκολα και πάντα για σημαντικά θέματα. Αυτή η γήινη αίσθηση που δίνουν οι καθηγητές του DI από τη μία μου αρέσει (δεν το είχα ποτέ αυτό από τους διδάσκοντες, μόνο στα μεγάλα έτη και πάλι σε όσους παρέδιδαν στο γκρουπ μου στην εκάστοτε κλινική, ποτέ στους αμφιθεατρικούς). Από την άλλη παραδέχομαι ότι μου μειώνει λίγο την εικόνα του καθηγητή στο μυαλό μου. Είναι λίγο παράλογο, το αντιλαμβάνομαι, αλλά έτσι είναι – ο διδάσκων για μένα καλό θα ήταν να κρατάει μια αισθητή απόσταση από τους φοιτητές του ώστε να μπορεί να δίνει το στίγμα του και να περνάει τα μηνύματά του. Δε λέω να είναι αδιάφορος – εξ’ άλλου τους λαϊκισμούς τύπου «χαίρετε συνάδερφοι» τους είχαμε και στην Ιατρική, ευτυχώς εδώ ακόμα κανείς δε μας είπε έτσι (δόξα τω Θεώ!). Είναι απαράδεκτο όμως να μπαίνει η διδάσκουσα στο αμφιθέατρο και να λέει στα παιδάκια του πρώτου έτους που είναι ψαρωμένα και περιμένουν κάποιον να τους βάλει στο πνεύμα, στο καλούπι ότι «η εξέταση είναι στο χειμερινό εξάμηνο, δηλαδή μάλλον τον Φεβρουάριο – βεβαίως μπορεί να πάει και τον Μάρτιο αν έχουμε απεργίες, ή ίσως και τον Μάιο αν γίνουν καταλήψεις, ή ακόμη και τον Σεπτέμβριο. Πάντως μη σας προβληματίζει, κάποτε θα γίνει!». Τι, από πότε αρχίσαμε να λέμε στο πρώτο έτος το έκτροπο ως φυσιολογικό; Στους πρωτοετείς θα πεις αυτό είναι το βιβλίο σας, η ενδεικτική ύλη είναι αυτή, τα θέματα θα έχουν ως εξής, οι εξετάσεις θα είναι τότε, οι παραδόσεις τότε, ξεκινάμε μάθημα.

Η Γραμματεία του τμήματος είναι μικρούλα, δουλεύουν μέσα μετρημένα πέντε κοπέλες, ευγενικότατες και σκίζονται να σε εξυπηρετήσουν σε ό,τι θες. Η ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ, στην Ιατρική δέχονται αυστηρά συγκεκριμένες ώρες και μέρες και μη ζητήσεις και πολλά πολλά, θα σε χέσουν:/ Επίσης, το ΕΚΠΑ έχει ήδη μια έτοιμη υποδομή για τους φοιτητές του: όταν γράφεσαι η Γραμματεία του τμήματός σου καταχωρεί τα στοιχεία σου στη ΒΔ του Πανεπιστημίου κι εσύ μπορείς στη συνέχεια να ανοίξεις online ένα account σου που φέρει τα στοιχεία αυτά και που σου επιτρέπει να χρησιμοποιήσεις ορισμένες υπηρεσίες που σου παρέχονται:

  • Online πρόσβαση στη Γραμματεία. ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ κι όμως αληθινό, βλέπεις βαθμούς σου, μαθήματα διαθέσιμα προς δήλωση, παλαιότερες δηλώσεις, επιλογή συγγράμματος, υποβολή αιτήσεων για πιστοποιητικά τα οποία πας και παίρνεις έτοιμα από τις κοπέλες – γενικά φοβερή πατέντα για τα κλασικά Ελληνικά δεδομένα. Ειδικά όταν έχεις συνηθίσει στο στυλ κάνω αίτηση 11-1 Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή και αν μ’ αγαπάει ο Θεός θα είναι έτοιμα σε 7 με 10 μέρες!
  • VPN του Πανεπιστημίου. Οι πιο τεχνολογικά ενήμεροι ξέρετε τι είναι, για τους πιο σχετικούς ουσιαστικά χρησιμοποιείς τη σύνδεση που έχεις με το Internet και ανοίγεις ένα «κανάλι» επικοινωνίας με το δίκτυο του ΕΚΠΑ. Τελικό αποτέλεσμα, ο υπολογιστής σου «προσποιείται» προς τα έξω ότι είναι άμεσα συνδεδεμένος στο δίκτυο του Πανεπιστημίου, ώστε έχεις αυτομάτως πρόσβαση σε όσες υπηρεσίες θα είχες αν έμπαινες π.χ. από τους υπολογιστές της Σχολής (βιβλία, άρθρα, κ.α.).
  • E-mail IMAP προσωπικό λογαριασμό, που μπορείς να προσπελάσεις από παντού και που είναι απαραίτητος για εγγραφή σε διάφορα συστήματα, εργαστήρια και υπηρεσίες. Εντάξει, το ίδιο το mail account είναι ψιλοάχρηστο στην εποχή του MobileMe και του Gmail αλλά είναι κάτι το ότι σε λαμβάνει υπ’ όψιν το Πανεπιστήμιο. Άσε που είναι προαπαιτούμενο για να χρησιμοποιήσεις άλλες υπηρεσίες (fora, σελίδες μαθημάτων και πάει λέγοντας).
  • FTP share, με απλά λόγια σου δίνει χώρο στους servers του UoA να βάλεις πάνω τη σελίδα σου με ό,τι θες εσύ πάνω. Μεγάλη υπόθεση κι αυτό, ειδικά αν θες να κάνεις κάτι πιο κάστομ και δεν έχεις τη δυνατότητα να πάρεις hosting πακέτο σε ιδιώτη ή να αφήσεις server ανοιχτό στο σπίτι. Δεν ξέρω τα quotas μου πού φτάνουν, αλλά έφτιαξα ήδη κάτι προχειρούλι με το iWeb και το ανέβασα εδώ🙂 Πρέπει να ψάξω το ενδεχόμενο μήπως επιτρέπουν και server-based languages (γιατί με JavaScript και CSS μόνο δουλειά σοβαρή δεν κάνεις). Και αν επιτρέπουν το δεύτερο βήμα είναι τι γίνεται με τη MySQL. Ίδωμεν.
  • e-Class. Είναι μια υπηρεσία του ΕΚΠΑ, στην οποία υποτίθεται ότι είναι καταχωρημένα όλα τα μαθήματα της κάθε Σχολής, ο φοιτητής γράφεται με τα στοιχεία του και επιλέγει τα μαθήματα που τον ενδιαφέρουν: οι διδάσκοντες έχουν ανεβάσει υλικό (σημειώσεις, παραδόσεις, παλιά θέματα) και γενικότερα αναρτούν ανακοινώσεις για εξετάσεις, παραδόσεις, υπάρχουν fora ανά μάθημα όπου μπορούν να συζητήσουν φοιτητές και ΔΕΠ, όταν χρειάζεται να γίνουν δηλώσεις συμμετοχής σε μαθήματα και εξετάσεις γίνονται μέσω αυτού του συστήματος και τα λοιπά. Πολύ ωραίο στη σύλληψη, και χρησιμοποιείται εκτεταμένα στο DI αλλά και σε άλλες Σχολές του ΕΚΠΑ. Ειδικά στην Ιατρική έχουν μπει μόνο τρία τέσσερα από τα 60 της Σχολής, άντε και τρία επιλογής:/ Μεγάλο ατού του DI ότι παίζει πλήρως με το e-Class: πέραν αυτού δε υπάρχουν και ορισμένα (λίγα) εργαστήρια/έδρες που κρατάνε δικές τους σελίδες και έχουν δικά τους συστήματα για δηλώσεις και για διάθεση ανακοινώσεων και θεμάτων.
  • Υπάρχει WiFi δίκτυο στο χώρο της Πληροφορικής (μεγάλο ατού ότι η νέα Σχολή μου στεγάζει το κέντρο διαχειρίσεως δικτύου – Network Operations Center, NOC – του Πανεπιστημίου:DD), κλειδωμένο σε αντίθεση με αυτό που εγκαταστήσαμε στο αναγνωστήριο της Ιατρικής*. Το δίκτυο αυτό τσεκάρει την είσοδο βάσει του MAC address της εκάστοτε συσκευής και πρέπει να κάνεις μια αίτηση στο NOC για να σου εγκρίνουν την πρόσβαση: για να το πω απλούστερα, πρέπει να δηλώσεις την εκάστοτε συσκευή που θα χρησιμοποιείς για να μπαίνεις στο ασύρματο της Σχολής, και η οποία καταχωρείται ως συνδεδεμένη με το όνομά σου και το λογαριασμό σου. Κάπου διάβαζα χθες ότι έχω τη δυνατότητα να μπαίνω με τον κωδικό μου και στα ασύρματα δίκτυα του ΕΜΠ, του ΑΠΘ και άλλων Ευρασιατικών ιδρυμάτων, μέσω του συστήματος Eduroam αλλά το ψάχνω ακόμα. Πάντως είναι μεγάλο αβαντάζ (άσχετο) ότι το αμφιθέατρο έχει ανά δύο σειρές πρίζες – εμ βέβαια, DI είναι το τμήμα, τι διάλο υπολογιστές θα διδάσκανε χωρίς υποδομές για λάπτοπ;:)

Γενικά τα πάντα παίζουν online στην Πληροφορική, χωρίς σύνδεση είσαι παράλυτος ουσιαστικά. Οι καθηγητές απαντάνε στα emails, οι ανακοινώσεις είναι ενήμερες και επίκαιρες, όλα παίζουν σχεδόν plug and play:) Για τους μη έχοντες σύνδεση, με το account που σου δίνει η Σχολή μπορείς να μπεις από τα PC labs των εργαστηρίων της Σχολής και να κοιτάξεις τις ανακοινώσεις και τα sites που σε αφορούν – ημίμετρο αλλά αποδίδει.

Τα μαθήματα του πρώτου εξαμήνου είναι πέντε, δύο μαθηματικά, δύο υπολογιστικά και ένα υπολογιστικό αλλά λάιτ. Με τα μαθηματικά θα πρέπει να τριβώ λίγο, Γραμμική και Ανάλυση έχω να διαβάσω έξι χρόνια και βάλε – τα τρία άλλα έχουν τις ιδιαιτερότητές τους. Η Εισαγωγή στον Προγραμματισμό είναι ουσιαστικά το πιο άνετο για μένα μάθημα (C και τα μυαλά στον compiler), η Σχεδίαση Κυκλωμάτων μου είναι λίγο άγνωστο και θέλει προσοχή (και υποχρεωτικές παρουσίες ένα δίωρο τη βδομάδα σε εργαστήριο), η δε Εισαγωγή στην Πληροφορική πρέπει να είναι ψιλοεύκολο. Από φέτος ισχύει και ο νέος νόμος και επιλέγουμε εμείς το βιβλίο που θα πάρουμε ανά μάθημα… κατά 99% βάσει των προτάσεων του διδάσκοντος:P Τεράστια παραφωνία το κύριο προτεινόμενο για τη C, που είναι το κλασικό των Kernighan και Ritchie και το οποίο έχει να ανανεωθεί από το 1980κάτι. Εντάξει, μικρό το κακό, η γλώσσα δεν έχει αλλάξει από τότε, και οι αντικειμενοστραφείς παραλλαγές τύπου C++ παραδίδονται σε μεγαλύτερο έτος (φοβάμαι ότι θα μας δώσουν το κτήνος του Stroustrup του χρόνου) – αλλά καλό θα ήταν να γίνονται οι κύριες παραδόσεις από πιο σύγχρονα βιβλία και όχι απλώς αυτά να προτείνονται ως εναλλακτικά. Ας είναι, το περιεχόμενο της διδασκαλίας δεν αλλάζει και πολύ, όπως και να ‘χει.

Σε πολύ επιγραμματικά πλαίσια αυτές είναι οι εντυπώσεις μου. Είναι ωραία στο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, περιμένω την επόμενη βδομάδα να κλειδώσει λίγο το πρόγραμμα για να δω ποιες μέρες και ώρες θα παρακολουθώ. Δεν προτίθεμαι να παρατήσω την Ιατρική σε καμιά περίπτωση (σε αντίθεση με μερικούς κακόβουλους εξυπνάκηδες που το σχολίασαν), αλλά πρώτες μέρες νομίζω μια προσήλωση παραπάνω στη νέα Σχολή δικαιολογείται νομίζω:)

Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερο κουτσομπολιό!:D

*: Στην Ιατρική ως προς την πρόσβαση στο Internet ισχύει το εξής: υπάρχει ένα μικρούλι και αρχαίο εργαστήριο στον πρώτο όροφο του κτιρίου της Βιολογίας (που αμφιβάλλω αν χρησιμοποιείται), όπως και η αίθουσα πολυμέσων, στον πρώτο όροφο του κτιρίου του αναγνωστηρίου. Αυτή η αίθουσα λειτουργεί 8 – 2 καθημερινές εκτός απεργιών και απροόπτου, έχει υπολογιστές που προφανώς δεν επιτρέπεται να τροποποιηθούν και γενικότερα δυσπραγεί: σε συνθήκες αυξημένου φόρτου περιμένεις και μισή και μία ώρα για να βρεις υπολογιστή. Υπάρχουν στο χώρο του αναγνωστηρίου (μέσα στο αναγνωστήριο εννοώ) υποδοχές Ethernet στους τοίχους και μάλιστα ξέραμε και τις απαραίτητες ρυθμίσεις για αρκετές από αυτές, οπότε όποιος φοιτητής ήθελε μπορούσε να φέρει το λάπτοπ του, να τραβήξει ένα καλώδιο ως τον τοίχο και να μπει από τον υπολογιστή του, συνδεόμενος στο δίκτυο του Πανεπιστημίου – και δεδομένου ότι το αναγνωστήριο είναι ανοιχτό 24/7 αυτό εξυπηρετούσε αρκετό κόσμο… μέχρι που τα τσακάλια του NOC αποφασίσανε να μας κόψουν την πρόσβαση και κλειδώσανε σχεδόν όλες τις πρίζες αυτές. Τη λύση δώσανε παιδιά από την παράταξή μου μαζί με κάποιους άλλους μη συνδικαλισμένους φοιτητές: βάλανε λεφτά από την τσέπη τους και πήρανε ένα καλό ασύρματο ρούτερ, το οποίο τοποθετήθηκε σε γραφειάκι στο χώρο του αναγνωστηρίου (κλειδωμένο κ.λπ.), συνδέθηκε με μία από τις λίγες εναπομείνασες ενεργοποιημένες Ethernet πρίζες και πλέον βγάζει WiFi σήμα μέσα στο κτίριο και σε μια εμβέλεια 30 βήματα γύρω από αυτό. Πρόσφατα η διοίκηση της Σχολής δεσμεύτηκε να εγκατασταθεί κανονική και επίσημη WiFi πρόσβαση σε όλους τους χώρους της Σχολής, συμπεριλαμβανομένων και των αμφιθεάτρων. Πολύ φοβάμαι ότι δεν πρόκειται να υλοποιηθεί ούτε σύντομα ούτε σωστά – οπότε μένουμε στην ατομική πρωτοβουλία:/

Advertisements

14 Responses to “Πρώτες εντυπώσεις από το DI”


  1. 1 papajohn 5 Οκτωβρίου 2008 στο 12:05 πμ

    Να σου επιβεβαιώσω και εγώ τα σχόλια σου για τους καθηγητές πληροφορίκής. Στη ΣΗΜΜΥ το ΕΜΠ δε, όπου οι καθηγητές μπορούν να διαχωριστούν σαν «πληροφορικάριοι» και «μη» (ειναι πολύ περισσότερες οι ειδικότητες και έχουμε καθηγητές απο ενεργειακούς μέχρι μαθηματικούς και ηλεκτρονικούς) το φαινόμενο ειναι ακόμα πιο έντονο. Οι «πληροφορικάριοι» σου δίνουν email τηλέφωνο, ειναι στα γραφεία τους όποτε τους χρειαστείς και απαντάνε πάντα ευγενικα. Το δε κλίμα στις παραδόσεις μεταξύ καμμένων κομπιουτερικά φοιτητών και καθηγητών ειναι πάντα θερμό και άμεσο. Οι υπόλοιποι καθηγητές ειναι στη μεγάλη τους πλειοψηφία παρμένοι και θεωρούν τον φοιτητή ων κατώτερης τάξης. Στη δε Ιατρική, όπου το «ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ» κάνει και την τελευταία γιαγια ν κατουριέται πάνω της το φαινόμενο τους καθηγητή-θεού σίγουρα θα ειναι στο αποκορύφωμα του.

    Δεν ειναι τυχαίο πως το κίνημα του ελευθέρου λογισμικού ξεκίνησε και γνωρίζει τέτοια επιτυχία στην επιστήμη της πληροφορικής. Η νοοτροπία του μέσου πληροφορικάριου έχει την συνεργασία στο αίμα της, ειναι ουσιαστικά αναπόσπαστο κομμάτι της επιστημης της πληροφορικής. Και για μένα ειναι απο τα ποιο ωραία χαρακτηριστικά της.

  2. 2 Flareman 5 Οκτωβρίου 2008 στο 12:39 πμ

    @pj: Σωστά τα λες. Οφείλω να συμπληρώσω για του στραβού το δίκιο ότι στην Ιατρική οι καθηγητές έχουν, πέραν της διδασκαλίας, της έρευνας και της διοίκησης της Σχολής και το επιπλέον καθήκον της κλινικής άσκησης της Ιατρικής (με όλα τα πάμπολλα που συνεπάγεται αυτό). Τα άλλα επαγγέλματα καλώς ή κακώς δεν έχουν αυτήν την ιδιαιτερότητα. Πρόσθεσε σε αυτό το κύρος του γιατρού και την παλαιών αρχών νοοτροπία που κρατάνε κάποιοι παλιοί καθηγητές και εύκολα καταλαβαίνουμε γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά στην αντίληψη.

    Δε λέω ότι δεν υπάρχουν καθηγητές γιατροί που είναι οκέι, ούτε ότι για να είναι οκέι πρέπει να φτάσουν σχεδόν στο σημείο «φιλαράκια» με τον φοιτητή, κάτι που συχνά κάνουν οι πληροφορικάριοι καθηγητές. Αλλά σαφώς μια σεβαστή μερίδα των καθηγητών στην Ιατρική είναι με τα μυαλά μέσα στα κεφάλια τους και θα σε ακούσουν αν έχεις ένα πρόβλημα – έστω με τον τρόπο τους.

  3. 3 dimhap 5 Οκτωβρίου 2008 στο 3:55 πμ

    ω ρε μάνα ανάλυση
    καλή αρχή Σπύρο:)

  4. 4 std0400232 5 Οκτωβρίου 2008 στο 7:02 πμ

    Καλωσήρθες. Να σου πώ και γώ (5ο έτος) ότι τα μαθηματικά κοίτα να τα περάσεις φέτος γιατί δεν παλεύονται στα μεγαλύτερα έτη. Μετά θα έχει Πιθανότητες, Ανάλυση 2, Μαθηματικά Πληροφορικής, Μαθηματικά Τηλ/νιών, Φυσικές, Fourier… και μαζεύονται και χάνεις το μπουσουλα. To DI είναι θεριό το άτιμο.

  5. 5 ditikos 5 Οκτωβρίου 2008 στο 7:39 πμ

    Don’t speak about friggin’ Fourier 🙂

    Χαχα μη το τρομάξεις το παιδί απο τώρα και γυρίσει στα χειρουργεία πάλι 🙂

  6. 6 nasos 5 Οκτωβρίου 2008 στο 9:20 πμ

    Το βιβλιο των K&R είναι η βίβλος της c. Να λες και ευχαριστω γιατι σε μερικες σχολές δίνουν κάτι «μοντερνα» εξελληνισμένα εγχειρίδια που δεν παλεύονται. Γενικά να ξέρεις οτι υπάρχει μια βίβλος για κάθε πεδίο-μάθημα που θα πρέπει οπωσδήποτε να έχεις ανεξαρτήτως της χρονιάς έκδοσης. Ακόμα θυμάμαι τους compilers και το βιβλιο του aho του 1977!κολαση ήταν το ατιμουτσικο.

  7. 7 Flareman 5 Οκτωβρίου 2008 στο 12:18 μμ

    @dh: Ανάλυση, έχει πλάκα! Τα διαβάζω στον πίνακα σαν αποβλακωμένος και όπως πάω να τα αντιγράψω το χέρι μου έχει δική του μνήμη και τα γράφει όπως θέλει – και αμέσως μετά τα θυμάμαι:DD Ευχαριστώ Μήτς:)

    @std0400xxx: Ευχαριστώ, λέω να τα καθαρίσω γιατί δεν παλεύεται να έχω φόρτωμα Μαθηματικά… ή μιλάμε ή δε μιλάμε:) Και φέτος (λέει) μας βγάλανε αποδείξεις και το 33% της ύλης, και βάλανε τρεις προόδους κατά τη διάρκεια των παραδόσεων που μπορούν να ρίξουν τη βάση στις εξετάσεις μέχρι και το 20/100. Γουι’λλ σι.

    @Δ: ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, όπως είπε ο παλιός μου μαθηματικός, «θα ανοίγεις ανθρώπους και θα τους εγκαθιστάς λυχνίες;»:PP

    @Ν: Δεν αντιλέγω, κι εγώ από ένα αντίστοιχο του Γκιούρδα αρχαιό (σχετικά) έμαθα C++. Όταν λέω σύγχρονο εννοώ σύγχρονο αλλά σοβαρό και κατανοητό βιβλίο – σίγουρα υπάρχουν και τέτοια, δυστυχώς όμως ο νέος νόμος εξαναγκάζει σε επιλογή ενός και μόνο συγγράμματος οπότε δε μπορείς να δώσεις και τη… Βίβλο:)

  8. 8 papajohn 5 Οκτωβρίου 2008 στο 12:50 μμ

    Κοιταξε, το K-R ειναι όντως βίβλος, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να προτείνουν άλλο βιβλίο. Αν ημουν καθηγήτης σίγουρα αυτό θα πρότεινα. Δυστυχώς ομως δεν ειναι τόσο accessible για τον 1ετή φοιτητή που δεν έχει ιδέα, αλλα αν ο φοιτητής έρχεται απο τεχνολογική κατευθυνση και έχει κάνει αρχές προγραμματισμού δε θα έχει κανένα πρόβλημα. Η λύση θα ήταν ένα τευχος σημειώσεων (η pdf) με μερικά βασικά σύμφωνα με οποίο θα γίνονταν οι 2-3 πρώτες εργαστηριακές ασκήσεις και μετα KR. Όπως και αν το δεις όμως, ο προγραμματιμός με πρώτη γλώσσα τη C ειναι επίπονη δουλεια και θέλει εντατικη προσπάθεια απο τον φοιτητή, απο το πρώτο κιόλας μάθημα, (και είναι λίγο απορίας άξιο πως στο DI ξεκινάνε με C). Δυστυχώς λίγοι είναι αυτοί που κάνουν κάτι τέτοιο απο Οκτώβρη μηνα μετά τις πανελλαδικές οπότε… problem!

    Και ένα μυστικό για την Πληροφορική γενικά (αν και εσυ ειδικά θα το ξέρεις ;-)) το διάβασμα στο τέλος του εξαμήνου έχει πεθάνει. Αν , κάνεις εργασίες, εργαστήρια και προόδους οι εξεταστικές θα είναι ευκολες και θα πηγαίνεις για βαθμούς χωρις πολυ διάβασμα. Αν αντιθετα διαβάζεις μόνο στο τέλος θα έχεις πολυ μεγάλο πρόβλημα. Α, και όπως ειπώθηκε, καθάρισε νωρίς απο μαθηματικά διότι τα άτιμα αν δε τα κατέχεις θα σου δημιουργούν πρόβλημα παντού.

  9. 9 ditikos 5 Οκτωβρίου 2008 στο 2:01 μμ

    Γιατι να μη ξεκινήσουν με C βρε Papajohn? Εγώ στο ΤΕΙ Πειραιά (Υπολογιστικά συστήματα) που ήμουν ξεκίνησα με ένα κάρο άχρηστες γλώσσες aka fortran που τη χρησιμοποιούσαν σαν παράδειγμα ίχνους προγράμματος και ούτε lamda functions δεν είχαν διδάξει, basic που γενικώς ήταν άχρηστη στο κόσμο των classes [πανάκεια για linear programming ομως] και c που για να μάθεις κάτι advanced δεν το μάθαινες κάν εκεί, αλλα στα λειτουργικά συστήματα.

    Για C προτείνω και Deitel εκτός απο την βίβλο του δημιουργού της, ειδικά η τελευταία έκδοση είναι ενα θηρίο 1000+ σελίδων με ασκήσεις.

    Για c++ / java καλύτερα τσέκαρε τα online «Thinking in C++/Java» που είναι νέο είδος προσέγγισης και καλύπτει αρκετά καλά το Object Oriented Programming.

    @Kyrios Nysteris:
    Ε πσσστ τώρα πάς στα δικά μας λημέρια τα υπολογιστικά συστήματα έχουν την άδεια να ανοίγουν και να ψάχνουν μέχρι το dna (τους λογικούς παλμούς), let me re-introduce myself. J.G. Magruder, Computer Specialist (like Gregory House, M.D.)

  10. 10 Flareman 5 Οκτωβρίου 2008 στο 3:43 μμ

    Ε ρε… στα έδρανα, θα μας κράξουν οι πληροφορικάριοι!:PPP

    Καλό είναι, απλώς θα ήθελα κάτι πιο σύγχρονο και βατό – όχι ότι θα έχω προσωπικά πρόβλημα, συζήτηση επί του γενικώτερου κάνουμε.

  11. 11 ditikos 5 Οκτωβρίου 2008 στο 8:06 μμ

    Επίσης χρήσιμα προγράμματα που μπορεί να τα έχεις και εσύ:

    matlab –> χρησιμοποιείται για επίλυση fourier, laplace, δειγματοληψία (νομίζω και πιθανότητες), επίλυση ριζών, παραγοντικών, τριτοβάθμιων εξισώσεων με μιγαδικά αποτελέσματα και σου κάνει και μια καλή σούμα όλων των πράξεων… (εναλλακτικά mathematica που πρέπει να είναι και για mac δεν ξέρω, δεν το ψάχνω και πολύ).

    visual studio 2008 express, νομίζω θα σου είναι υπεραρκετό αν σε χώσουν σε καμια c/c++ εκτός του xcode. Βασικά επειδή δεν γνωρίζω την ύλη της σχολής σου ελπίζω να μη βάλουν κανένα mfc ή atl με c++ (τουλάχιστον όχι στον πρώτο χρόνο) γιατι τότε θέλεις windows (και visual studio). Ειδάλλως xcode για απλά c προγράμματα που τα κάνει compile o gcc πρέπει να είναι υπεραρκετά.

  12. 12 Flareman 6 Οκτωβρίου 2008 στο 12:07 πμ

    Καλύπτομαι πιστεύω, για στατιστικά έχω το SPSS που παίζει πολύ και στα ιατρικά papers και από μαθηματικό Matlab και Mathematica. Για IDE παίζει πάντα το πολυαγαπημένο Xcode και φυσικά υπάρχουν και λύσεις τύπου CodeLite – τώρα αν χτυπήσουν σε frameworks της MS θα κάμνωμε την καρδιά μας πέτρα και θα πάμε μπροστά με VS (εκτός αν είναι τζιμάνι ο προφεσέρ και δεχθεί εναλλακτική αντιπρόταση πρότζεκτ σε Cocoa:DDD). Σε κάθε περίπτωση, στο πρώτο έτος αυστηρά gcc και δη σε Ubuntu και Solaris.

  13. 13 ASXETOS 9 Οκτωβρίου 2008 στο 8:41 πμ

    φιλε σπυρο ξερω πως ειμαι σε ασχετο post αλλα δεν βρηκα πως αλλιως να επικοινωνήσω μαζί σου:( μια απορία εχω. πιάνω με το φορητό μου δικτυακι awmn μπορώ να συνδεθω και να εχω free internet και αν ναι πως? πρεπει οπωςδηποτε να εχω γραφτεί;υπάρζχει πλαγια οδός;

  14. 14 Flareman 9 Οκτωβρίου 2008 στο 1:08 μμ

    @A: Αδερφέ πατάς στο link «Τι είναι το Νυστέρι» στο πάνω μέρος και βρίσκεις mailto: link:)

    Τεχνικά νομίζω μπορείς να μπεις αλλά δεν ξέρω τι policies εφαρμόζουν τα μέλη του δικτύου. Μπες στο AWMN.net και ρίξε μια ματιά στα fora και στο wiki τους, μπορεί να αναφέρεται κάτι. Φαντάζομαι όμως πως κάποια μορφή κοντρόλ θα υλοποιούν – τζάμπα WiFi σε τέτοια κλίμακα χωρίς φραγμούς και ντιρεκτίβες λίγο ανεδαφικό μου φαντάζει.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Κατηγορίες

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Οκτώβριος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΕΖΟΝ…

del.icio.us

Twitter

ASK2USE

ΔΙΑΦΟΡΑ

Μας διαβάζουν τακτικά:

Counter free

Αρέσει σε %d bloggers: