Διακολπική αφαίρεση σκωληκοειδούς αποφύσεως

Αρθράκι, εδώ, για την πρώτη αφαίρεση εν Αμερική φλεγμαίνουσας σκωληκοειδούς αποφύσεως δια μέσου του κόλπου της ασθενούς.

Οκέι, παραδέχομαι ότι ακούγεται αστείο:) Αλλά η σημασία μίας τέτοιας επεμβάσεως είναι τεράστια: αποτελεί κομμάτι αυτού που στην Ιατρική λέμε «ελάχιστα επεμβατική Χειρουργική» – δηλαδή, χειρουργεία που απαιτούν όσο το δυνατόν λιγότερο τραυματισμό του ασθενούς προκειμένου να εκτελεστούν. Παλιότερα, ήμασταν υποχρεωμένοι να ανοίξουμε την κοιλιά του αρρώστου και να τραβήξουμε μια τομή **να** με το συμπάθιο προκειμένου να μπορέσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας σωστά (ορισμένες επεμβάσεις απαιτούν μέχρι και σήμερα τέτοιες τομές, δυστυχώς και αναπόφευκτα). Το αποτέλεσμα; Μεγάλα τραύματα που παίρνουν καιρό να ιαθούν, που πονάνε περισσότερο, που έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να μολυνθούν και που τελικά απαιτούν μεγαλύτερο χρόνο, κόπο και έξοδα νοσηλείας.

Σήμερα, οι περισσότερες επεμβάσεις γίνονται λαπαρασκοπικά: αντί να δουλέψουμε απ’ ευθείας μέσα στην κοιλιά με τα χέρια μας, κάνουμε μικρές τομές, όσες χρειάζονται, μήκους λίγων εκατοστών η κάθε μία, και περνάμε από αυτές μια λεπτή κάμερα και εξ’ ίσου λεπτές λαβίδες που φέρουν στα άκρα τους τα εργαλεία τα οποία χρειαζόμαστε. Φουσκώνουμε την κοιλιά με κάποιο αέριο (συνήθως άζωτο ή διοξείδιο του άνθρακα), και όλη η δουλειά γίνεται με τους χειρουργούς να μεταχειρίζονται τις λαβίδες αυτές, βλέποντας παράλληλα στο μόνιτορ τι κάνουν. Έτσι, ο ασθενής έχει μικρότερες τομές, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, λιγότερο πόνο, σηκώνεται γρηγορότερα στα πόδια του (κάτι που πάντα θέλουμε, για πολλούς λόγους), έχει τραύματα πιο προστατευμένα από λοιμώξεις, και αναρρώνει γρηγορότερα. Έχουν και τα ελάχιστα επεμβατικά χειρουργεία τα μειονεκτήματα και τις επιπλοκές τους, που διαφέρουν από αυτά της κλασικής ανοικτής χειρουργικής, αλλά σε γενικές γραμμές πλεονεκτούν και πλέον τείνουν να γίνουν η νόρμα.

Στο θέμα μας. Οι μάγκες του άρθρου τι έκαναν: δεν έβγαλαν απλώς τη φλεγμαίνουσα σκωληκοειδή απόφυση της γυναίκας λαπαρασκοπικά, έκαναν την αφαίρεση διακολπικά! Να κάνω λιανά το γιατί είναι σημαντικό αυτό – η σκωληκοειδίτιδα θεραπεύεται λαπαρασκοπικά σήμερα και πολύ εύκολα μάλιστα. Αλλά και πάλι αναγκάζεσαι να κάνεις τρεις – τέσσερις – πέντε τομές (συνήθως τέσσερις) για να περάσεις τις λαβίδες σου και τον εξοπλισμό σου στην κοιλιά του αρρώστου, και ο μετεγχειρητικός πόνος είναι μειωμένος μεν, υπαρκτός δε. Χρησιμοποιώντας τις τεχνικές που αναφέρει το άρθρο, μας δίνεται η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε μία οδό πρόσβασης στο εσωτερικό του ανθρωπίνου σώματος που υπάρχει ήδη – μέσω του γυναικείου κόλπου εν προκειμένω. Έτσι, δε χρειάζεται να «κόψουμε» τις δικές μας οπές στην κοιλιά της ασθενούς, αφού κάνοντας μια και μόνη τομή στο εσωτερικό τοίχωμα του κόλπου αποκτούμε πρόσβαση στα σπλάγχνα και τα όργανα της κοιλιάς. Απαιτείται μια μικρή τομή στο κοιλιακό τοίχωμα, για να εισαχθεί η κάμερα, αλλά σαφώς η μία υπερτερεί των πολλών:) Με αυτόν τον τρόπο ο πόνος που η άρρωστη βιώνει μετά την επέμβαση είναι ο ελάχιστος δυνατός (στην περίπτωση που συζητάμε, η κοπέλα τον αξιολογεί ως μισό με ένα στα δέκα), γλυτώνει τις ουλές, και επιστρέφει στις δραστηριότητες και στα καθήκοντά της ταχύτατα. Υπάρχουν κι άλλα πλεονεκτήματα, αλλά είναι πιο ειδικά και δεν είναι του παρόντος να τα κουβεντιάσουμε.

Η μέθοδος αυτή, καλούμενη NOTES (δηλαδή διαβλεννογόνιος/ενδοαυλική ενδοσκοπική χειρουργική φυσικών οπών) γνωρίζει μεγάλη δημοσιότητα τον καιρό αυτό, και θεωρείται από τις μεγαλύτερες εξελίξεις των τελευταίων χρόνων στην ενδοσκοπική χειρουργική. Ουσιαστικά κάνεις χειρουργείο όχι απλώς δουλεύοντας με κάμερα και μικρές τομές στην κοιλιά του ασθενούς, αλλά χρησιμοποιείς ένα ενδοσκόπιο το οποίο περνάς από μία «φυσική οπή» του σώματος, όπως είναι το στόμα, ο κόλπος, ο πρωκτός, φτάνεις όσο πιο κοντά μπορείς στο όργανο που θες να χειρουργήσεις και κάνεις μια τομή στο τοίχωμα της κοιλότητας όπου «βρίσκεσαι», προκειμένου να αποκτήσεις πρόσβαση στον τελικό σου στόχο. Έχουν γίνει και τέτοιες χολοκυστεκτομές από του στόματος, με πολύ καλά αποτελέσματα.

Γενικά είναι μέθοδος που τώρα δοκιμάζεται, δεν έχει φτάσει ακόμη στο στάδιο της ευρείας χρήσεως στο χειρουργικό κοινό, αλλά σίγουρα αποτελεί καινοτομία και ξεκλειδώνει πολλές δυνατότητες για θεραπεία, μέχρι εκεί που φτάνει η φαντασία του χειρουργού. Θα ακουστεί πολύ στα επόμενα χρόνια, οι γιατροί αναγνώστες που ασχολούνται με τη Χειρουργική σίγουρα είναι ήδη ιντριγκαρισμένοι:)

Advertisements

10 Responses to “Διακολπική αφαίρεση σκωληκοειδούς αποφύσεως”


  1. 1 Natalia 1 Απριλίου 2008 στο 11:09 μμ

    Παρέληψες μια σημαντική αναφορά να κάνεις!! Ναι μεν μπράβο για τους μάγκες του άρθρου αλλά επίσης μπράβο στην κοπέλα που ήταν η πρώτη στην οποία έγινε η επέμβαση! (Όχι δεν φαίνεται από τα παραπάνω ότι φοβάμαι τις εγχειρήσεις!! :P)

  2. 2 Flareman 2 Απριλίου 2008 στο 12:50 πμ

    Από τις πρώτες – η πρώτη στην Αμερική σίγουρα:) (μπααα, τι να φαίνεται;:rofl:)

  3. 3 pixie 2 Απριλίου 2008 στο 12:56 μμ

    Λίαν ενδιαφέρουσα ανάρτηση.

    Ερώτηση – χαζαμάρα: διακολπική για όσους οργανισμούς διαθέτουν κόλπο, με τους υπόλοιπους τι γίνεται; Είναι κομματάκι unfair, isn’t it?

  4. 4 Flareman 2 Απριλίου 2008 στο 6:37 μμ

    Είναι, αλλά έτσι τα έχει φτιάξει η φύση:) Σκέψου ότι η NOTES δεν αφορά μόνο τη σκωληκοειδεκτομή διακολπικά, αλλά κάθε ενδοσκοπικό χειρουργείο που γίνεται χρησιμοποιώντας τους αυλούς των κοίλων οργάνων του σώματος – υπό αυτό το πρίσμα είναι μεγάλη καινοτομία.

  5. 5 Βιολογία 2 Απριλίου 2008 στο 9:08 μμ

    (Αχ, ωραίο θεματάκι άνοιξες! Ζουμερό, ζουμερό!… Πώς φαίνεται ο χειρουργός όμως 😛 ).

    Όταν διάβασα πρώτη φορά για την λαπαροσκοπική, μου φάνηκε (εμένα την άσχετη, φυσικά) μεγάλη καινοτομία. Το πάντρεμα τεχνολογίας και ιατρικής δίνει, άλλωστε, ωραίους απογόνους. Και ‘νταξ’ αμα δεν είσαι και ειδήμων, που να σου πάει στο μυαλό, ότι αντί να σε ανοίγουνε στα δύο, σου κάνουν μερικές τομές και τέλος! Σε εκείνο το άρθρο αναφερόταν, λοιπόν, (αν θυμάμαι καλά) στην λαπαροσκοπική αφαίρεση όγκων των επινεφριδίων. Ανέφερε όμως, μέσα στα πολλά, και για μια νέα μέθοδοα τη ΝΟΤΕS, με την οποία θα αξιοποιούνταν οι φυσικές οπές του κορμιού, και η οποία θα είχε πολλά πλεονεκτήματα.
    Και εκεί είναι που παραλύει η κάτω γνάθος από το θαυμασμό. Και λες, δεν μπορεί, ή που είμαι η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων, ή που οι επιστήμες κάνουν ΘΑΥ-ΜΑ-ΤΑ! Είναι -τουλάχιστον- εντυπωσιακό, πως, όχι μόνο θεραπεύονται πολύ δύσκολες περιπτώσεις, αλλά και πως η ποιότητα ζωής του ασθενούς μετά το χειρουργείο είναι καλή. Δεν υποβαθμίζεται δηλαδή η ζωή του, τόσο όσο πριν, αλλά ίσα-ίσα μπορεί να ζει φυσιολογικά, σύντομα. Και πιστεύω πως αυτό έχει επίδραση και στη ψυχολογία του ασθενούς, που δεν νιώθει «λειψός» μετά το …»ανοιγμα» κάτι ουσιώδες και για την πορεία της υγείας του.
    Φυσικά η μέθοδος δεν είναι στο απυρόβλητο. Όλα τα παραπάνω, δεν είναι παρά προσωπικές μου εκτιμήσεις. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ οτί δεν είμαι ειδική στο θέμα. Απλά, επιδιώκω τον διάλογο με τους πιο ειδικούς. Αυτά! 🙂

  6. 6 Flareman 2 Απριλίου 2008 στο 9:16 μμ

    Χτυπάς διάνα στο θέμα:) Υπάρχουν και αντίλογοι στην ενδοσκοπική χειρουργική, και σίγουρα έχει τα μειονεκτήματά της – αλλά τα αβαντάζ είναι πραγματικά πολλά και όπως όλα δείχνουν εκεί είναι το μέλλον. Δεν είναι λίγο να κάνεις επέμβαση που θα ήθελε μια μαχαιριά από δω ίσα με την Καπερναούμ παλιότερα και να μην έχεις ουλή για δείγμα! Και φυσικά η γρήγορη κινητοποίηση του ασθενούς είναι πάντα επιθυμητή: αποφεύγεις λοιμώξεις, ατροφίες, εν τω βάθει φλεβοθρομβώσεις στα κάτω άκρα (με ό,τι αυτές συνεπάγονται), πετυχαίνεις καλύτερη σίτιση… και ο ψυχολογικός παράγων σίγουρα δεν είναι αμελητέος.

    (φαίνεται ο φέρελπις χειρουργός, ε;:D)

  7. 7 Βιολογία 4 Απριλίου 2008 στο 9:03 μμ

    Πρώτον, σε ευχαριστώ για την (άμεση και κατατοπιστική) απάντηση σου.
    Να δούμε το επόμενο (εντυπωσιακό) βήμα.
    Φαντάζομαι είναι μόνο η αρχή.
    Τώρα, όσο για το «φερλελπις χειρουργός» ένα post-σεντόνι (με τίτλο «Το σύνδρομο της άσπρης ποδιάς…!»).
    Με δύο λόγια «ευχαριστώ, δεν νομίζω να πάρω».

  8. 8 Flareman 5 Απριλίου 2008 στο 4:48 μμ

    @Β: Ελεύθερα, διαλέγετε και παίρνετε:rofl:rofl:rofl:

  9. 9 Barwnos 17 Απριλίου 2008 στο 11:36 μμ

    gia tous upoloipous file Pixie … mallon diorthika !

  10. 10 Flareman 18 Απριλίου 2008 στο 3:55 πμ

    Διορθικά λίγο δύσκολο γιατί η σκωληκοειδής είναι μέρος του παχέως και δε βγαίνει πολύ καλά τεχνικά – σίγουρα θα επιχειρηθεί, μπορεί και ήδη να έχει γίνει προσπάθεια, αλλά δεν το κόβω πιθανό:)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Κατηγορίες

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Απρίλιος 2008
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ.   Μάι. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΕΖΟΝ…

del.icio.us

Twitter

ASK2USE

ΔΙΑΦΟΡΑ

Μας διαβάζουν τακτικά:

Counter free

Αρέσει σε %d bloggers: