Mac OS X 10.5 Leopard – εντυπώσεις

Έταξα εντυπώσεις από το Leopard χθες στο Νυστέρι Podcast, και τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου:) Έχω πολλά να πω, πολλά να σχολιάσω… πάμε!

Λοιπόν, να αρχίσω από τα προκαταρκτικά: τη διαδικασία της αναβάθμισης την έκανα σε τέσσερις ώρες – αλλά φταίω εγώ γι’ αυτό. Είχα διαβάσει διάφορα online περί του Leopard, πώς σε συνδυασμό με κάποια συγκεκριμένα προγράμματα που τυχαίνει να έχω κι εγώ το σύστημα κρέμαγε μετά την αναβάθμιση και λοιπά. Τελικά αποφάσισα να κάνω πρώτα ένα αντίγραφο ολόκληρου του εσωτερικού σκληρού (Carbon Copy Cloner κανείς;:D) σε έναν εξωτερικό που έχω, διαδικασία που κράτησε περί τις τρεις ώρες και μισή. Όλο το ντράβαλο έγινε ώστε σε περίπτωση που κάτι στράβωνε χοντρά να έχω ένα backup στο οποίο να μπορώ να επανέλθω. Αυτό το τονίζω γιατί για ένα μέσο χρήστη η διαδικασία της αναβάθμισης ουσιαστικά αρχίζει από εδώ και κάτω.Βάζω λοιπόν το δισκάκι του Leopard μέσα και φορτώνω (κρατώντας πατημένο κατά την εκκίνηση το «C», κατά τα γνωστά). Τσουπ, ωραία γραφικούλια, συμφωνίες χρήσης software και λοιπά, και καταλήγει να μου ζητήσει να διαλέξω προορισμό εγκατάστασης. Επιλέγω τον δίσκο του μηχανήματος, και από τις διαθέσιμες επιλογές προχωράω στο Upgrade – δηλαδή, να μη σβήσει το υπάρχον σύστημα αλλά να το αναβαθμίσει σε 10.5 κρατώντας όλα τα αρχεία, τα προγράμματα και τις ρυθμίσεις μου. Αυτή η επιλογή είναι ο φόβος και ο τρόμος των χρηστών Windows, γιατί 9 στις 10 καταστρέφει αρκετά βασικά πράγματα. Τέλος, του ζητάω και μου βγάζει αναλυτικά το τι θα εγκατασταθεί, αποεπιλέγω κάποιες γλώσσες και drivers εκτυπωτών και όλα μέλι γάλα. Μου κόβει και μία εκτίμηση για το πόσο θα διαρκέσει η όλη διαδικασία (ώρα και κάτι ψιλά), και έφυγε. Πολύ πολύ απλούστερη η όλη εγκατάσταση από την αντίστοιχη του Tiger. Και τελικά ολοκληρώθηκε σε 20 λεπτά (!). Σημειώνω δε πως στις επιλογές του Installer, εκτός από τα κλασικά Reset Password, Disk Utility, Startup Disc και τα σχετικά υπήρχαν και κάποιες ακόμα: η δυνατότητα για επαναφορά του δίσκου από backup του Time Machine (θα τα πούμε στη συνέχεια), όπως και μεταξύ άλλων μία επιλογή περί firmware password – υποθέτω ρύθμιση κωδικού που να απαιτείται κατά την εκκίνηση του υπολογιστή; Δεν το έψαξα, δεν είχα κουράγιο στις 12:30 το βράδυ:)

Με τα πολλά, τελειώνει τσακ μπαμ η εγκατάσταση και είμαι με την ψυχή στα δόντια, φοβούμενος πως θα γκρεμιστεί το σύμπαν γύρω μου. Ξεκινάει το λειτουργικό, με βγάζει στο login screen, μικρές οι διαφορές, παρόντες οι παλιοί λογαριασμοί του υπολογιστή. Μπαίνω στον δικό μου, να σου το παλιό μου wallpaper, τα εικονίδια στο Dock όπως τα είχα αφήσει (με μόνες προσθήκες το Time Machine και μία στοίβα με τα Applications), και τη νέα γυάλινη εμφάνιση. Μου σκάει και ένα βιντεάκι – το γνωστό με το διάστημα – και με βάζει να περάσω τη διαδικασία του registration, την οποία έκλεισα με συνοπτικές διαδικασίες… ενω τω μεταξύ όμως οι εφαρμογές που είχα ρυθμίσει από παλιότερα να τρέχουν μετά την εκκίνηση είχαν ήδη πάρει μπρος! Το Mail ζήτησε να αναβαθμίσει τη βάση δεδομένων του, όλα τα άλλα ήδη είχαν ανοίξει. Ο Vienna τραβούσε τα RSS του, το Transmission άρχισε το κατέβασμα… μέχρι και τα εικονίδια στο Desktop ήταν ακριβώς όπως τα είχα πριν την εγκατάσταση:)

Με απλά λόγια λοιπόν, προχωρήστε άφοβα, δεν ενέχεται κανένας κίνδυνος για τα δεδομένα σας. Φυσικά, δυο τρία πραγματάκια στράβωσαν και στράβωσα κι εγώ μαζί τους, αλλά μικρό το κακό. Ο Application Enhancer στην τελευταία του έκδοση δε λειτουργεί για τώρα, οι δε παλιότερες κρασάρουν και τον υπολογιστή. Τα plugins του Safari δε δουλεύουν από μόνα τους, χρειάζεται η μεσολάβηση του PlugSuit για να τρέξουν. Ορισμένα προγράμματα της Adobe (κυρίως το InDesign και το Acrobat της CS3) δε δουλεύουν και γενικότερα κάνουν τσαλίμια, μέχρι να βγάλει η εταιρεία διορθωτικές εκδόσεις. Όλα τα άλλα προγράμματα πετάνε, τρέχουν τέλεια χωρίς σκάλισμα (άντε, το πολύ πολύ ένα δυο να έχουν κάνα μικροκουσούρι, περιμένουμε αναβαθμίσεις μέσα στις επόμενες εβδομάδες).

Στα επιμέρους τώρα, το λειτουργικό είναι σκέτο διαμάντι. Η όλη εμφάνιση έχει αλλάξει, μάλλον προς το καλύτερο – δεν υπάρχουν πλέον πεντακόσια διαφορετικά είδη παραθύρων, ένα μεταλλικό, ένα άσπρο, ένα γκρίζο, ένα με ρίγες, ένα με σκυλάκια κ.ο.κ. Υπάρχει μόνο ένα είδος, με σκούρο γκρι ματ μεταλλικό χρώμα, με πιο έντονα και κορεσμένα τα χρώματα στα κουμπάκια της πάνω αριστεράς μεριάς, τα κουμπιά είναι πιο εκσεσημασμένα, η άλω στο επιλεγμένο κοντρόλ της κάθε φόρμας είναι πιο σαφής και έντονη, οι σκιές που ρίχνουν τα παράθυρα είναι σαφέστερες. Και φυσικά, τα ανενεργά παράθυρα παίρνουν ένα ανοιχτό γκρι χρώμα, ενώ το ενεργό ρίχνει μία τεραστίων διαστάσεων σκιά (ίσα με έναν πόντο σκιά) για να καταλαβαίνουμε εύκολα πού πάνε οι εντολές μας. Η Menu Bar είναι ημιδιαφανής, όχι σε ενοχλητικό βαθμό, πάλι σε αμυδρά γκρι αποχρώσεις, και τα μενού (όλα τα μενού, και τα sheets των παραθύρων) είναι ημιδιαφανή, με blur effect στα υποκείμενα, στρογγυλεμένες άκρες και gradients στα μπλε πλαίσια επιλογής. Τα εικονίδια του λειτουργικού στα πάντα του, από δίσκους και υπολογιστές μέχρι φακέλους και κουμπιά είναι πολύ λεπτομερή, με μεγάλη ανάλυση, και γενικότερα το όλο feel του Leopard είναι εξαιρετικά κυριλέ και γκλαμουράτο. Ίσως ένα κλικ σκοτεινότερο απ’ ότι θα έπρεπε αλλά σίγουρα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Από επιδόσεις το σύστημα απλά σκίζει! Είναι δαιμονικά γρήγορο στην εκκίνηση, ακόμα γρηγορότερο από το Tiger, η ανταπόκριση σε πληκτρολόγηση, mouse overs και λοιπά είναι άμεση (ΆΜΕΣΗ, το τονίζω), ακόμη και ο τερματισμός/επανεκκίνηση γίνεται σε κλάσμα του χρόνου που χρειαζόταν το Tiger. Τα προγράμματα ανοίγουν πολύ πιο γρήγορα (ε ρε 64 bit τι κάνεις), οι εντολές που αφορούν αρχεία και servers εκτελούνται χωρίς καθυστερήσεις και αναμονές, οι χειρισμοί τύπου Exposé και Spaces γίνονται σε χρόνους dt χωρίς σπασίματα και λοιπά ευτράπελα… γενικά το σύστημα δίνει την αίσθηση ότι σκίζεται να σε υπακούσει! Σε τρία σημεία ήταν που κρέμασε το σαγόνι μου: α) όταν χρειάστηκε να συνδεθώ με έναν FTP server – το Tiger θα κρεμούσε μέχρι να συνδεθεί, το Leopard με άφησε να κάνω τη δουλειά μου μέχρι να πάρει το OK εκ του μακρόθεν, β) στη λειτουργία του Quick Look (θα τα πούμε στη συνέχεια), και πολύ περισσότερο γ) στη χρήση του νέου Spotlight (επίσης στη συνέχεια).

Η μία από τις μεγάλες καινοτομίες του Leopard είναι τα ζωντανά previews των αρχείων και το Quick Look. Ουσιαστικά κάθε αρχείο που «καταλαβαίνει» το σύστημα (εικόνες, βίντεο, PDFs, παρουσιάσεις, Word, κείμενα, Excelόφυλλα και πάει λέγοντας) όταν εμφανίζεται σε μορφή εικονιδίου αρχικά έχει το κλασικό εικονίδιο του τύπου του αρχείου, σε κλάσματα δευτερολέπτου όμως το Leopard φορτώνει γρήγορα από τον δίσκο τα αρχικά του περιεχόμενα και αντικαθιστά το εικονίδιο με ένα μίνι-preview των περιεχομένων! Είναι φοβερό να βλέπεις π.χ. τη βιβλιοθήκη των περιοδικών σου με τα εξώφυλλά τους για εικονίδια:D Η ευελιξία και η άνεση με την οποία το κάνει αυτό το 10.5 είναι το κάτι άλλο. Αλλά και το Quick Look αυτό καθ’ εαυτό είναι σκέτη μαγεία. Ουσιαστικά και πάλι σε διάφορες τέτοιες μορφές αρχείου που καταλαβαίνει το λειτουργικό (*και* αρχεία ήχου, όπως MP3s), απλώς και μόνο πατώντας το spacebar ενώ είναι επιλεγμένο ένα αρχείο, ανοίγει άμεσα ένα παραθυράκι που προβάλλει τα περιεχόμενα του αρχείου – αν είναι ήχος τον παίζει, αν είναι ταινία αρχίζει να αναπαράγεται και βγάζει και scrubber κάτω, αν είναι εικόνα την εμφανίζει και δίνει κουμπάκι για εισαγωγή στο iPhoto, αν είναι PDF ή αρχείο Word έχει scrollbar για να πας σε παρακάτω σελίδες, στις παρουσιάσεις μπορείς να τις βάλεις να παίξουνε επί τόπου ή και να κατέβεις σε άλλα slides, και πάει λέγοντας. Όλα πλήρως resizable, με δυνατότητα με ένα κλικ να πάει full screen! Και η διαδικασία θέλει ένα δευτερόλεπτο! Ένα μόνο δευτερόλεπτο!!! Μπορείς να επιλέξεις πολλά αρχεία μαζί και να προχωράς με τα βελάκια ή τα σχετικά κουμπάκια μέσα στο παράθυρο του Quick Look στο επόμενο, και γενικότερα είναι άπαιχτο. Και δουλεύει παντού μέσα στο σύστημα – μου έστειλαν ένα mail σήμερα με μία παρουσίαση που περίμενα. Ήθελα να τσεκάρω πως ήταν η αναμενόμενη, οπότε μέσα από το Mail, χωρίς να ανοίξω ούτε PowerPoint ούτε Keynote πατάω Quick Look και ανοίγει στο παράθυρό της επί τόπου. ΟΚ, αυτή είναι, τη σώζω:) Μιλάμε για εντελώς διαφορετικό τρόπο να βλέπεις τα αρχεία σου (καλά, για preview ήχων και εικόνων δεν το συζητάμε, ταΐζει σκόνη σε ΠΟΛΛΑ σχετικά προγράμματα). Και όλα αυτά τα κλαπατσίμπαλα παίζουν άριστα και με το Cover Flow του νέου Finder, γνωστό και από το iTunes. Γρήγορα previews για όλους! Μιας που τα λέμε, ο Finder πάσχει όσον αφορά τις ρυθμίσεις εμφάνισης από μία κρίση ταυτότητας αλλά εντάξει, θα βγάλουμε άκρη.

Άλλο, το νέο Spotlight, με το οποίο γίνονται λάιβ αναζητήσεις στους δίσκους του υπολογιστή. Κατ’ αρχάς, το Spotlight πλέον ψάχνει και μέσα σε αρχεία, όχι μόνο στους τίτλους, οπότε τα αποτελέσματά του είναι πολύ ακριβέστερα. Και δίνει τη δυνατότητα για σύνθετες λογικές αναζητήσεις, με nesting και τον κακό χαμό. Πολύ ωραία, πολύ δυνατό εργαλείο, ειδικά αν σώσεις μία ιδιαίτερα χρήσιμη αναζήτηση. Αλλά εκεί που κρέμασε το σαγόνι μου ήταν όταν το είδα εν δράσει: μιλάμε απλά για τον Δαίμονα της Ταζμανίας με αμφεταμίνες. *ΚΑΜΙΑ* σχέση με το Tiger, με το που αρχίζεις να γράφεις σου επιστρέφει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα, μηδενικό lag (κυριολεκτικά μηδενικό), κι αυτό στον iMac μου με τα εκατομμύρια αρχεία. Άσε δε που βγάζει πρώτες τις εφαρμογές και μάλιστα με διαφορά από τα υπόλοιπα αποτελέσματα και με ένα κουμπί τρέχεις αυτή που ψάχνεις. Να χέσω το QuickSilver!:D Μου ξαναέκανε index όλους τους δίσκους μετά την εγκατάσταση βέβαια αλλά χαλάλι. Ακόμη κάνει index τον μεγάλο εξωτερικό!:PpPp

Αλλά και τα άλλα κομμάτια του Leopard είναι πολύ βελτιωμένα: το Mail φυσάει (δε δοκίμασα ακόμα τις νέες δυνατότητες του περί tasks, to-dos, notes, stationeries, RSS) και είναι πολύ πιο γρήγορο όσον αφορά σε μεγάλους φακέλους με πολλά μηνύματα – θέλω να δω αν η αυτόματη αναγνώριση ραντεβού και επαφών στα εισερχόμενα δουλεύει και στα Ελληνκά. Ο Safari είναι κτήνος μοναχό, καμία σχέση με την prerelease έκδοση που κόλλαγε κάθε τόσο, είναι γρήγορος σα νίντζα και πολύ ελαφρύς. Το iCal είναι πολύ ωραίο και εύχρηστο, το νέο Automator έχει φοβερές δυνατότητες που ακόμα εξερευνώ (μιλάμε για τρελούς αυτοματισμούς, θα χάσετε τη μπάλα όσοι ασχοληθείτε), το νέο Terminal είναι απλά άπαιχτο για τους σκληροπυρηνικούς χρήστες… μέχρι και το TextEdit έχει υποστεί βελτιώσεις! Τα νέα System Preferences είναι ανώτερα από τα ανάλογα του Tiger, με πολλές δυνατότητες γονεϊκής διαχείρισης, υποστήριξη για άτομα με ειδικές ανάγκες και πολλά άλλα, και το Front Row είναι ίδιο με το interface του Apple TV (χωρίς το YouTube… φτου). Ευτύχημα, μιας που τα λέμε, είναι και το ότι οι επιθυμίες μου εισακούστηκαν: πλέον όπου εμφανίζεται η βιβλιοθήκη φωτογραφιών του iPhoto ’08 (και στο Front Row), τα Events εμφανίζονται ξεχωριστά, όπως και τα Albums, κάτι που έλειπε και ήταν αναγκαίο. Το νέο Dictionary είναι το κλου για εμένα: εκτός από Αγγλο-Ιαπωνική και τούμπαλιν μετάφραση, θησαυρό, λεξικό υπολογιστικών όρων από την Apple και το κλασικό της Οξφόρδης, υπάρχει πλέον η δυνατότητα αναζήτησης αυτόματα άρθρων από τη Wikipedia – και (κρατηθείτε) υποστηρίζονται και διεθνείς εκδόσεις της! Ω ναι, και η Ελληνική:D Τρελάθηκα όταν αναζήτησα λέξεις μέσω του λεξικού και μου έβγαζε αποτελέσματα στα Ελληνικά από την Wikipedia μας:) Τα Stacks στο Dock είναι πάρα πολύ χρήσιμα, έχει αδειάσει εντελώς το Desktop μου – και για το θέμα με τα Applications που βγάζουν ένα stack χάλι υπάρχει λύση: φτιάξτε κάπου ένα alias για τον φάκελο των εφαρμογών και σύρτε αυτό στο Dock. Θα ανοίγει με την παλιά συμπεριφορά:)

Από άλλα φρου φρου και αρώματα, το iChat δεν πρόλαβα να το δοκιμάσω. Το Photo Booth όμως είναι το κάτι άλλο, η χαρά του χαμένου! Με εξτρά δυνατότητες για ρύθμιση της εντάσεως των εφέ, δυνατότητα λήψης πολλαπλών φωτό ή και βίντεο, με όλα τα ωραία εφέ/backdrops που είδαμε στην παρουσίαση της Apple, και φυσικά όλα αυτά επιτελούνται με τη χρήση του Quartz Composer. Η τέλεια επιλογή για εντυπωσιακά γραφικά, φανταχτερές απεικονίσεις και σκηνές (π.χ. screen savers)… άπαιχτο:) Τα Spaces είναι πολύ ενδιαφέροντα, μόλις ασχοληθώ μαζί τους θα έχω νεώτερα, το ίδιο και όσον αφορά στο νέο DVD Player. Το πολυκουβεντιασμένο σύστημα backup της Apple, το Time Machine, θέλει εξτρά εξωτερικό δίσκο, οπότε δεν μπόρεσα να το εκτιμήσω ακόμα επίσης. Το Dashboard είναι τέλειο, ανοίγει άμεσα, φορτώνει άμεσα και χωρίς κολλήματα, τα Web Clips είναι εξαιρετικά σα σύλληψη και πολύ χρήσιμα – αυτό και το Spotlight ανελίχθηκαν στη σωστή τους θέση στο Leopard.Από τρίτα προγράμματα, το Office πάει καμπάνα (όσο γίνεται, για Rosetta εφαρμογή), ενώ ο εκτυπωτής μου *ίσως* να έχει κάποια δυσπραγία, πρέπει να το ψάξω αναλυτικά. Μια κουβέντα περί ασφαλείας, τα πάντα είναι φορτωμένα τυχαία στη μνήμη πλέον κάνοντας τις επιθέσεις των hackers πιο δύσκολες, τα αρχεία που κατεβαίνουν από το Internet tagάρονται από το σύστημα ως τέτοια και κατά την πρώτη εκτέλεση/άνοιγμα ο χρήστης ειδοποιείται σχετικά… γενικά όλα είναι στιβαρά, χωρίς όμως να νιώθεις αποπνικτικά.

Γενικά τα πάντα τρέχουν με 1000, το σύστημα φορτώνει και ξεφορτώνει ταχύτατα, τα πάντα ανοιγοκλείνουν πολύ πιο γρήγορα, δεν κολλάει κάτι χωρίς πολύ σοβαρό λόγο, το ξύπνα/κοιμήσου είναι ακαριαίο, και γενικότερα τα πάντα χοροπηδάνε με το που θα σκεφτείς καλά καλά ακόμη τι πράγμα θες να κάνεις. Εκπληκτικό, σταθερό, αξιόπιστο, γρήγορο. Θέλω να δω αναλυτικά τις σουίτες προγραμματισμού του Leopard (Xcode, Xray και Dashcode), ακούω πως είναι δυναμίτης. Για τώρα… ύπνος:D

Σοβαρά όμως, δείτε το αναλυτικά όσοι δεν είστε σχετικοί. Το Mac OS X είναι το πιο προχωρημένο λειτουργικό του κόσμου, και έχει τους λόγους του – το καλύτερο σύστημα στον κόσμο μόλις έγινε καλύτερο! Έέέέέέέέέέέέέέέλα γατούλα:PPPPPPP

Advertisements

16 Responses to “Mac OS X 10.5 Leopard – εντυπώσεις”


  1. 1 Derek 31 Οκτωβρίου 2007 στο 12:21 πμ

    δεν ξέρω τι είχες κάνει λάθος στο Tiger αλλά το spotlight μια χαρά μου ψάχνει και σε τίτλους και σε περιεχόμενο και σε ID3/metadata/whatever και η σειρά με την οποία θέλεις να εμφανίζονται τα αποτελέσματα (πρώτα αρχεία, μετά εφαρμογές, τρίτα φάκελοι κλπ κλπ) ρυθμίζεται στα system preferences όπως επίσης ρυθμίζεται και το ποιοι δίσκοι ή φάκελοι θέλεις να εξαιρούνται από τις αναζητήσεις

    πλάκα κάνεις?

  2. 2 Dimitris 31 Οκτωβρίου 2007 στο 12:35 πμ

    Σπύρο ωραίος! Συμφωνώ σε όλα! Η Λεοπάρδαλη είναι μακράν ότι πιο εξελιγμένο έχω ασχοληθεί…

    Αααα και για το spaces: Καλά πώς μπορούσα χωρίς αυτά;;;; 🙂

  3. 3 Flareman 31 Οκτωβρίου 2007 στο 12:47 πμ

    @Dim: Πραγματικά πετάει. Θέλω να τα δοκιμάσω αλλά θέλει χρόνο! Για την ώρα παίζω με τα backgrounds του Dock, προσπαθώ να τα σκουρύνω για να είναι πιο άνετα στο μάτι:)

    @Derek: Στο Tiger μου είχε βαρύνει πολύ το Spotlight, ασήκωτο – έψαχνε σε metadata και ID3 αλλά όχι μέσα σε περιεχόμενο π.χ. Word ή άλλων τέτοιων αρχείων, κάτι που κάνει τώρα. Και στο Leopard είναι ασυζητητί πολύ μα πολύ πιο εξελιγμένο, με δυνατά κριτήρια αναζήτησης και μπόλικες ενισχυτικές ενέσεις στην ταχύτητα!:)

  4. 4 rocean 31 Οκτωβρίου 2007 στο 9:17 πμ

    Επιτέλους spaces… Μου ήταν απαραίτητα στο Linux… Επιτέλους και στον γατούλη! 🙂

  5. 5 antonios 31 Οκτωβρίου 2007 στο 3:58 μμ

    oi mikres hares tis ziws

  6. 6 Flareman 31 Οκτωβρίου 2007 στο 10:19 μμ

    Είναι εκπληκτικά αυτά τα μικρά. Π.χ. έχει επιλογή να βάλεις hot spot σε κάποια γωνία της οθόνης για να κάνει switch off το monitor, που το ψάχνω πολύ καιρό. Επίσης μου έφτιαξε κάτι προβλήματα με τα Ελληνικά και μία default γραμματοσειρά του συστήματος – και χίλιες άλλες βελτιώσεις. Είναι unπαίχτable!

  7. 7 Carrot 3 Νοεμβρίου 2007 στο 8:21 μμ

    Δεν δίνω 1800-2500Ε για υπολογιστή…Apple. Που δεν παίζει native τίποτα, εκτός *.mov.
    Ούτε *.avi , ούτε *.AC3, ούτε πολλά άλλα format…

    320 GB external HDD->> 350E, ενώ κάνει με το ζόρι τα μισά… (κοίτα θράσος…!)

    Καλή η ομορφιά, όμως και άλλα πράγματα μετράνε.

    Να μην σας χαλάω τη χαρά, δεν θα γράψω τίποτε άλλο… 🙂

  8. 8 Flareman 4 Νοεμβρίου 2007 στο 1:07 πμ

    Μα γιατί 1800;:| Ο φθηνότερος Mac, ο Mac Mini αρχίζει στα 530 ευρώ περίπου, ο δε iMac που είναι ο καλύτερος desktop της κατηγορίας του στα 1260 με 20άρα οθόνη στην τιμή! Και τα codecs (υποθέτω εννοείς το DivX / XviD, γιατί το .avi είναι container) δεν παίζουν απ’ το κουτί σε κανένα λειτουργικό, ούτε στα Windows, ούτε στο Linux και φυσικά ούτε στο OS X:)

    Για τον σκληρό δε σε έπιασα, αλλά έχω την αίσθηση πως οι τιμές είναι πολύ χαμηλότερες, νομίζω η WD πουλάει τον 500άρη FW εξωτερικό στα 140 κάπου; Καλή τιμούλα νομίζω.

    Αλλά ναι, από χαρά είμαστε λίγο κάπως οι μηλαράδες αυτόν τον μήνα, είναι αλήθεια:D

  9. 9 Carrot 4 Νοεμβρίου 2007 στο 1:31 πμ

    Για 530 ευρώ παίρνεις τελευταία μητρηκη Intel (γνησια- DG33TL, π.χ. (110E),
    CORE 2 DUO E6750 2.66 GHZ LGA775 – 1333 FSB (175E), 2GB RAM (99E) και αυτό->> RADEON HD2600XT 256MB (139Ε). Δηλαδή, έχεις ένα σύγχρονο μηχάνημα. Τα υπόλοιπα τα έχω από το παλιό μου μηχάνημα…

    Βλέπεις μόνος σου πως είναι τα πράγματα…
    Windows παίζει *.avi χωρίς τίποτα επιπρόσθετο…

  10. 10 Flareman 4 Νοεμβρίου 2007 στο 1:46 πμ

    Αποκλείεται – και το ξαναγράφω για σαφήνεια, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να παίζουν τα Windows DivX χωρίς πρόσθετα, χρειάζεται codec pack οπωσ-τε-και-δήποτε. Αν είναι MPEG ή VFW το codec του .avi τα παίζει και το QuickTime από το κουτί του. Όπως και αρκετά άλλα δηλαδή, αλλά στο θέμα DivX την έχω πατήσει προσωπικά με τα Windows, είμαι κάθετος.

    Με τα λεφτά που λες παίρνεις μεν τον εξοπλισμό αυτόν, αλλά: σου λείπει ακόμα προφοδοτικό, κουτί, ψύξη, συστήματα για να το κάνεις αθόρυβο, ασύρματος εξοπλισμός (Bluetooth – WiFi), controllers για FireWire 400άρα και 800άρα, δέκτης υπερύθρων με τηλεκοντρόλ, SuperDrive και ο σκληρός φυσικά. Ίσως μου διαφεύγει και κάτι, δεν είμαι σίγουρος. Αν δε πας για πλήρες desktop μοντέλο με οθόνες και λοιπά ασ’ το, έχει φύγει ο προϋπολογισμός τρελά.

    Και σε κάθε περίπτωση έχεις ένα σύστημα που είναι αμάλγαμα διαφορετικών εξαρτημάτων, που τρέχει Windows με όλα τα κουσούρια τους, που σου παίρνει τα αυτιά όποτε δουλεύει, που τρώει 400 τουλάχιστον βατ κατά τη λειτουργία του, για να μη μιλήσω για ιούς, hackers, σταθερότητες και λοιπά. Τα δε πρόγραμματα που βάζει η Apple στο πακέτο πέραν του λειτουργικού είναι ανεκτίμητης αξίας. Μην το συζητάμε, πας Mac ανώτερος σε όλα του. Είναι λίγο τσιμπημένες οι τιμές στα φορητά, ναι, αλλά ειδικά στα desktop μηχανήματα αφήνει στους άλλους να τρώνε τη σκόνη της.

  11. 11 rocean 4 Νοεμβρίου 2007 στο 1:35 μμ

    Ας μας προτείνει κάποιος ένα PC σαν το Mac Mini (μέγεθος, αθόρυβο, δυνατότητες, ποιότητα κατασκευής, λειτουργικό σαν το Mac OS κοκ) στην τιμή του Mac Mini, να πάμε να το πάρουμε… 🙂

    Απ’ ότι ξέρω η Sony βγάζει κάτι μηχανάκια στο στυλ του Mac Mini, αλλά φεύγουν πολύ περισσότερο στην τιμή. Και φυσικά δεν τρέχουν Mac OS… 🙂

  12. 12 Flareman 4 Νοεμβρίου 2007 στο 2:33 μμ

    Σωστό κι αυτό:) Γενικά η Sony προσπαθεί να αντιγράψει σε αρκετά προϊόντα της την Apple – χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία βεβαίως.

  13. 13 Carrot 4 Νοεμβρίου 2007 στο 7:07 μμ

    @rocean

    Με το Mac Mini δεν κάνεις τίποτα, εκτός να απολαμβάνεις ένα όμορφο κουτί. Η κάρτα γραφικών που έχει, δεν κάνει για τίποτα. Ούτε το HDD, ούτε η μνήμη του δεν φτάνει για τίποτα…

    @Flareman

    Τα «συστατικά» του υπολογιστή σου Apple, ποια νομίζεις πως είναι? ότι πιο φτηνιάρικο υπάρχει στην αγορά… 24′ οθόνη που έχεις, ποιος την παράγει νομίζεις? Eizo? LG-Philips. Με πολύ λιγότερα χρήματα έχεις καλύτερο μηχάνημα χωρίς δα έχεις τα χέρια σου δεμένα. Όλα τα υπόλοιπα, που αναφέρεις, τα έχω από το προηγούμενο μου μηχάνημα…

  14. 14 Flareman 4 Νοεμβρίου 2007 στο 7:26 μμ

    Αν το Mac Mini έτρεχε Windows, ναι, όντως δε μπορείς να κάνεις τίποτα. *Αλλά*, όταν τρέχει Mac OS X μπορείς να κάνεις πάρα πολλά πράγματα, και η μνήμη του φτάνει μια χαρά:) Σαφώς δεν είναι μηχάνημα για άγριο gaming ή τρισδιάστατα γραφικά, αλλά δεν είναι αυτός ο ρόλος του. Για ιπποδύναμη τα κατάλληλα μοντέλα είναι ο iMac και ο Mac Pro:)

    Όσο για τα συστατικά, μια χαρά είναι. Και η μητρική και ο επεξεργαστής είναι τσιπάκια Intel-made, η μνήμη από τις καλύτερες της αγοράς, η iSight επιεικώς η καλύτερη κάμερα του εμπορίου, οι σκληροί Western Digital, και πάει λέγοντας. Και – το ξαναμανατονίζω – είναι Mac, άρα εξ’ ορισμού πατάει τα Windows κάτω σε όλους τους τομείς πλην των διαθέσιμων παιχνιδιών, που κι αυτό όμως έχει αρχίσει να αλλάζει.

    Και σε κάθε περίπτωση, το Leopard ανεβάζει τον πήχυ ακόμη ψηλότερα… άντε να φτάσουν τα Vista σε τέτοια επίπεδα:rofl:

  15. 15 PlanB 7 Νοεμβρίου 2007 στο 5:02 μμ

    Ας φτιάξουν ό,τι θέλουν -μπορούν να κάνουν αυτά που μού κάνει η Λεοπάρδαλη; Και δε μιλάω για creative stuff, μονταζάκια και τα λοιπά, για τα οποία είναι αυ-το-κτο-νί-α να πάρει κανείς Windows. Μιλάω για χρήση καθημερινή (και βαριά, πότε πότε).

    Εντυπωσιακό OS, σταθερότατο και (επιτέλους) σε δευτερόλεπτα ξεκινά και κλείνει. Με features που διευκολύνουν αντί να προβληματίζουν και ελάχιστο χρόνο εκμάθησης και προσαρμογής. Με εκπληκτικά προγράμματα από το κουτί (Time Machine? Hello?)

    Και εγκατάσταση σε λιγότερο από τέταρτο; Και restart ή shut down ποτέ; Και μηδέν ψάξιμο για drivers; Και μηδέν ιοί; Και εξωφρενικό multitasking;

    Ποιό PC αντέχει δίπλα του;

    P.S.: Παρεπιπτόντως, αν σε χαλάει το transparency του Dock, για τσέκαρε: http://theappleblog.com/2007/10/31/create-sky-and-wood-custom-dock/

    Και σε ξύλο καρυδιάς το έχουμε…

  16. 16 Flareman 7 Νοεμβρίου 2007 στο 11:57 μμ

    Δεν έχω να προσθέσω κάτι:) Α, ναι – τελικά έφτιαξα δικό μου dock texture, σκουρότερο και λίίίίίίίίγο πιο μπλε. Σκέφτομαι μήπως το ξαναλλάξω αλλά μου αρέσει πολύ για τώρα και είναι αρκετά πιο ευδιάκριτα τα πάντα:)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Κατηγορίες

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Οκτώβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.   Νοέ. »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΣΕΖΟΝ…

del.icio.us

Twitter

ASK2USE

ΔΙΑΦΟΡΑ

Μας διαβάζουν τακτικά:

Counter free

Αρέσει σε %d bloggers: