Δυο διαφημίσεις

Πριν την πέσω (αύριο αρχίζω στο Δαφνί – όχι τρόφιμος, μαθήματα εννοώ), να μιλήσω στα σβέλτα για δυο διαφημίσεις που είδα αυτές τις μέρες και μου έμειναν, η κάθε μία για διαφορετικούς λόγους.

Η πρώτη είναι της Nova – συνέχεια του κλασσικού “Σάββα” με τον καφέ. Αυτή τη φορά ο Σάββας είναι στη Βιέννη για το φετινό Euro και περιμένει να αρχίσει η διοργάνωση, ώστε να… “πιεί στο κύπελλο καφέ βιεννουά”:) Κλου της διαφήμισης ο Βιεννέζος μπάτλερ (πληρωμένο τον έφεραν), και φυσικά ο ανθυπομπάλαρχος Σάββας. Τον ίδιο βάλανε, απορώ; Πολύ καλή, πολύ πιασάρικη, παιχνιδίστικη και εκμεταλλεύεται την επιτυχία του παλιότερου σποτ που είχε βγάλει η Νόβα. Two thumbs up!

Η δεύτερη θα φάει άγριο μαύρο, όσοι δεν είστε του κρα κλείστε τους δέκτες σας τώρα. Διαφήμιση λοιπόν, του ραδιοφωνικού σταθμού Δρόμος (στα 89,8, για όσους ενδιαφέρονται – μην κατηγορηθώ ότι κάνω αντιπροπαγάνδα): τρεις γκόμενες στο αμάξι ακούνε Κιάμο και χτυπάει το κινητό της συνοδηγού. Τσακ μπαμ βάζει το στερεοφωνικό του αυτοκινήτου το αθόρυβο, κάνει σήμα στις άλλες δύο να το βουλώσουν και απαντάει: “έλα μωρό μου, στο δρόμο είμαι, γυρνάω σπίτι. Να τα πούμε αύριο; Κι εμένα μου λείπεις, έλα γεια”… και κλάσματα του σεκόντ αργότερα ξαναβάζει το ράδιο στη διαπασών και ξαναπιάνει με τα άλλα τα σούργελα το “Θα Βγαίνω, Θα Πίνω” (και λόγο δε θα δίνω). Δεν ξέρω με ποιον να αηδιάσω περισσότερο: με την ηλίθια μαρκετού που σκέφτηκε τη διαφήμιση; με τις ηλίθιες που καταδέχτηκαν να παίξουν σε αυτήν; ή με το σποτάκι αυτό καθ’ εαυτό που – και εδώ με έλουσε κρύος ιδρώτας – απεικονίζει με δαιμονική ακρίβεια την πραγματικότητα;

Έτσι ζώα… βάλτε τους ιδέες. Όχι ότι δεν τα κάνουν από μόνες τους αλλά δε χρειάζεται να ρίχνουμε και αλάτι από πάνω:/