Ιερόδουλοι λέει

Συνήθως κρατάω το στόμα μου κλειστό και εγείρομαι υπεράνω τέτοιων θεμάτων.

Αλλά αυτό ξεχειλίζει το ποτήρι πια!

Τη φάση με την κυρία Θωμά τη θυμάστε; Πού μας είχε σύρει τα μύρια όσα γιατί δε θέλαμε να “απεργήσουμε” με τους δημοσιογράφους; Και μας είπε απεργοσπάστες και προβοκάτορες;

Σα να μυρίζομαι νέα σταυροφορία κατά του blogging.

Λοιπόν, η κυρία Ξ. Κουναλάκη (καμία σχέση με τον γνωστό Κουναλάκη; Ξέρει κανείς, μήπως είναι η κόρη του ή κάποια άλλη συγγενής, εγγύς ή απώτερη;) γράφει ένα άρθρο στην Καθημερινή που ισοπεδώνει τα πάντα και με χυδαίο τρόπο γενικεύει και προσβάλλει ασύστολα όλους τους bloggers.

Εδώ το πλήρες άρθρο – κρατήστε σας παρακαλώ ορισμένα πολύ συγκεκριμένα αποσπάσματα:

• “Oι μπλόγκερ δεν θέλουν να δουν το βίντεο του Ζαχόπουλου, οι μπλόγκερ απαιτούν δεντροφύτευση της Πάρνηθας τώρα, οι μπλόγκερ διεκδικούν εφαρμογή του διευρυμένου ωραρίου στο μετρό. Ποιοι είναι λοιπόν οι μπλόγκερ με τα τόσο ανομοιογενή αιτήματα;”
• “Είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς τους μπλόγκερ που επενδύουν τα γραπτά τους με μουσική υπόκρουση, βιντεάκια και links, τα οποία παραπέμπουν απευθείας τον χρήστη σε άλλες πηγές.”
• “Οσο για το στυλ γραψίματος, είναι ελλειπτικό, χωρίς σημεία στίξης. Μοιάζει με προφορικό λόγο και τα συναισθήματα ενίοτε περιγράφονται με σύμβολα όπως ή (που υποδηλώνουν χαρά και λύπη αντίστοιχα).”
• “Ορισμένες φορές οι μπλόγκερ δεν γράφουν πρωτότυπα πράγματα, λειτουργούν καπως σαν επιμελητές, επιλέγοντας αξιοπρόσεκτα κείμενα και προσθέτοντας πνευματώδη σχόλια. Συνήθως οι άνθρωποι που διαθέτουν μπλογκ προσπαθούν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον και να συνδεθούν με όσο το δυνατόν περισσότερα μπλογκ.”
• “Για να κατακτήσουν λοιπόν τη δόξα στον κυβερνοχώρο, οι μπλόγκερ δοκιμάζουν τα πάντα, σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο, διεκδικώντας επάξια τον τίτλο των ιερόδουλων του κυβερνοχώρου.”

Διαβάστε παρακαλώ ολόκληρο το άρθρο, για να μη νομίσετε ότι διαστρεβλώνω το νόημα του πρωτοτύπου. Μετά ξαναγυρίστε εδώ και προχωρήστε διαβάζοντας όσο πίσω θέλετε στο χρόνο στα posts του μικρού πλην φερέλπιδος τούτου μπλογκ.

Και με το χέρι στην καρδιά, πείτε μου μα την Παναγία αν το Νυστέρι θυμίζει έστω στο παραμικρό αυτό που λέει η καλή κυρία.

Δεν αντιλέγω, υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτές που περιγράφει η κυρία Κουναλάκη. Αλλά δεν είναι όλοι έτσι – θέλω να πιστεύω πως εγώ τουλάχιστον προσωπικά δεν έχω καμία σχέση με… πουτανιές (για να το θέσω λαϊκά – εκεί θα κολλήσουμε τώρα;). Και ξέρω πολύ κόσμο ακόμα που μπλογκάρει, επαγγελματίες, ακαδημαϊκούς, φοιτητές, ανθρώπους των τεχνών, των επιστημών, των γραμμάτων, ακόμη και της ενημέρωσης καλά καλά, που είναι αξιολογότατοι και που σίγουρα δε θα εκτιμούσαν με τίποτα τον χαρακτηρισμό της ιεροδούλου. Γιατί να μας παίρνει όλους μαζί σωρηδόν η μπάλα;

Αν κάποιοι έχουν τη φοβία ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, μπορούν να συνεχίσουν να κοιμούνται ήσυχοι – εγώ τουλάχιστον δε βγάζω λεφτά από αυτό που κάνω. Χάρισμά τους. Αλλά οι προσβολές να γίνονται εκεί που περνάνε, όχι εδώ. Και ένα μικρό ψήγμα πριν κλείσω: αισθάνομαι πραγματικά τυχερός που έχω δυο τρεις φίλους δημοσιογράφους στο επάγγελμα, με λογική και σύνεση, και που στα μάτια μου εξιλεώνουν τον κλάδο τους.

Μίλησα και δεν ασχολούμαι άλλο με το θέμα.