Νυστέρι

Σημείωση προς τους αξιότιμους αναγνώστες αυτού του φερέλπιδος blog:

Η HTC (όχι απλώς η ACE Hellas, μιλάω για τη μητρική HTC) ΔΕΝ ΚΑΛΥΠΤΕΙ εντός εγγυήσεως ΚΑΜΙΑ μηχανική βλάβη της LCD οθόνης στα Pocket PCs που κατασκευάζει. Ανεξαρτήτως του πώς ή πότε έγινε. Σε ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.

Θα επανέλθω με λεπτομέρειες. Τελικά με κατασταλτικά θα φτάσω να κοιμάμαι, το έχω δει το εργάκι και παλιότερα εγώ…

Σήμερα θα αρχίσω αυτό που έταξα χθες - παρουσίαση των 14 προγραμμάτων που αποτέλεσαν το πακέτο / προσφορά του MacHeist II, ένα ένα. Πρώτο στη σειρά ίσως αυτό που χρησιμοποιώ συχνότερα απ’ όλα: το CoverSutra, της Sophia Teutschler. Το δούλευα από το περυσινό MacHeist, όπου ήταν freebie, αλλά η έκδοση 2.0 εκτόξευσε τις δυνατότητες του προγράμματος στα ύψη.

Το CoverSutra είναι, πολύ απλά, ένα iTunes Remote. Με λίγα λόγια δηλαδή, ένα πρόγραμμα που μας επιτρέπει να χειριστούμε το iTunes χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε το παράθυρό του. Απλοϊκό ακούγεται, αλλά αυτή η δυνατότητα ίσα που ξύνει την επιφάνεια των δυνατοτήτων του.

Το πρόγραμμα είναι πολύ μικρό, εγκαθίσταται με τον κλασσικό τρόπο (drag & drop) και μπορούμε αν θέλουμε να το ρυθμίσουμε να τρέχει κατά την εκκίνηση αυτόματα. Από εκεί και πέρα του ορίζουμε κάποια shortcuts, συνδυασμούς πλήκτρων δηλαδή που το CoverSutra θα “πιάσει” ανεξαρτήτως του προγράμματος με το οποίο δουλεύουμε τη στιγμή που θα τα πατήσουμε. Με το πάτημα ενός κουμπιού λοιπόν κάνει fade-in ένα ημιδιαφανές και πολύ καλοσχεδιασμένο παράθυρο που μας λέει συνοπτικά τον τίτλο του κομματιού, του άλμπουμ και το όνομα του καλλιτέχνη που παίζει, τι rating του έχουμε βάλει, πού βρισκόμαστε μέσα στην έκτασή του (με τη γνωστή μπάρα του iTunes που δείχνει χρόνο που υπολείπεται ως το τέλος του και χρόνο που έχει περάσει από την αρχή του), καθώς και τι σειρά έχει το κομμάτια που ακούμε μέσα στην ενεργό playlist (π.χ. κομμάτι 14 στα 30). Κλου του παραθύρου η κασετίνα CD στ’ αριστερά που δείχνει το εξώφυλλο του δίσκου, όπως το έχουμε περάσει στο iTunes

Δε σταματάει όμως εκεί! Μπορούμε με ένα απλό κλικ στα αστεράκια του rating να αλλάξουμε τη βαθμολογία του τραγουδιού, να πάμε επί τόπου σε όποιο σημείο του θέλουμε (κλικ στο scrubber και σέρνουμε πέρα δώθε), ακόμη και να αυξομειώσουμε την ένταση του ήχου στο iTunes από τα σχετικά κοντρόλ. Και φυσικά υπάρχουν κουμπιά για παύση/αναπαραγωγή, επόμενο και προηγούμενο κομμάτι και (απ)ενεργοποίηση των λειτουργιών επανάληψης και τυχαίας αναπαραγωγής. Μέσα από ένα popup μενού βλέπουμε και τα τελευταία τραγούδια που έπαιξαν (μέγιστο 50, επιλογή του χρήστη), και να τα ξαναπαίξουμε άμεσα, αν θέλουμε.

Με απλά λόγια, το CoverSutra πρώτα απ’ όλα μας δίνει τη δυνατότητα μέσα από το πανέμορφο και λιτό του παράθυρο να ελέγξουμε σχεδόν όλες τις βασικές λειτουργίες του iTunes. Αν δε μας ενδιαφέρουν οι εξτρά πληροφορίες και τα φρου φρου μπορούμε να κάνουμε resize στο παράθυρο ώστε να φαίνονται μόνο τα κοντρόλ, τα οποία πλέον μπορούμε με μία κίνηση να έχουμε στη διάθεσή μας (το default πλήκτρο είναι το F6, κάνοντας κλικ εκτός του CoverSutra το παράθυρο κάνει fade out). Αν το iTunes δεν τρέχει, το CoverSutra θα προσφερθεί να το ανοίξει για εμάς (αν θέλουμε μάλιστα μπορούμε να ζητήσουμε να ανοίγουν και τα δύο προγράμματα μαζί, αυτόματα).

Εντάξει, αν έχουμε ανά χείρας το Apple Remote μπορούμε να αλλάξουμε τραγούδι από εκεί αντί να ανοίγουμε το κυρίως interface του iTunes. Το CoverSutra όμως μας δίνει και μία ακόμη επιλογή: μπορούμε να ορίσουμε keyboard shortcuts πρακτικά για κάθε λειτουργία που μπορούμε να κάνουμε και από το controller window του, συν τη δυνατότητα να ανοίξουμε αυτόματα το παράθυρο του iTunes, με επιλεγμένο το track που παίζει αυτή τη στιγμή. Το καλύτερο απ’ όλα όμως: Κρατώντας πατημένο το shortcut που αντιστοιχεί στο επόμενο κομμάτι κάνουμε skip forward στο κομμάτι που παίζει τώρα, και αντίστροφα, rewind με το αντίθετο shortcut - οι συντομεύσεις μας δουλεύουν σαν τα κουμπιά προηγούμενο/επόμενο του iPod και του Front Row ουσιαστικά! Καλό;

Τι άλλο μας προσφέρει το πρόγραμμα που το κάνει να αξίζει τα λεφτά του; Κάθε φορά που αλλάζει το κομμάτι ή άλμπουμ που παίζει (επιλογή του χρήστη επίσης), είτε επειδή το προηγούμενο τελείωσε είτε επειδή κάναμε εμείς skip, εμφανίζεται για λίγα δευτερόλεπτα ένα ωραίο bezel στο κάτω μέρος της οθόνης, όμοιο με αυτό που εμφανίζεται όταν αλλάζουμε ένταση ήχου και φωτεινότητα οθόνης στο OS X, που περιέχει τον τίτλο του νέου κομματιού και το εξώφυλλο του δίσκου του! Το ίδιο bezel εμφανίζεται όταν πατάμε παύση, όταν αλλάζουμε rating, καθώς και όταν κάνουμε fast forward ή rewind στο κομμάτι με τις συντομεύσεις που προαναφέραμε.

Αν θέλουμε, μπορούμε πέραν αυτού να ζητήσουμε από το CoverSutra να εμφανίζει το εξώφυλλο του δίσκου συν στοιχεία για το τραγούδι και στο desktop μας, επί μονίμου βάσεως - με δεξί κλικ σε αυτό βλέπουμε σε λίστα όλα τα διαθέσιμα τραγούδια του ιδίου άλμπουμ, με διπλό κλικ ανοίγει το γνωστό μας πλέον controller window. Για να μη μας πρήζει τα @@, αυτό το overlay εξαφανίζεται αυτόματα όποτε το iTunes είναι κλειστό. Υπάρχει βεβαίως και η δυνατότητα για εμφάνιση ειδοποιήσεων μέσω του Growl, για όσους το χρησιμοποιούν. Το εικονίδιο του προγράμματος στο Dock αντανακλά το album art του δίσκου που παίζει φυσικά, και ο χρήστης μπορεί να επιλέξει να εμφανίζεται (επιπροσθέτως ή αντ’ αυτού) ένα εικονίδιο (καρδούλα… μπφφφ) στο menu bar.

Με τη σειρά, από 1 εώς 6 τα bezels που εμφανίζει το CoverSutra όταν κάνει αναπαραγωγή/παύση, αλλαγή βαθμολογίας, μετάβαση στο προηγούμενο και στο επόμενο κομμάτια, και fast forward μέσα στο ίδιο κομμάτι.

Ήδη το πρόγραμμα έχει κερδίσει τα λεφτά του - αλλά δε σταματάει εδώ! Υπάρχει στενό integration με το Last.fm - αν ο χρήστης έχει λογαριασμό στο site μπορεί να βάλει στις προτιμήσεις του προγράμματος το user ID και το password του και το CoverSutra στέλνει αυτόματα στο Last.fm πληροφορίες για τα τραγούδια που παίζει το iTunes. Με αυτόν τον τρόπο κάθε track που παίζει γίνεται scrobbled αυτόματα. Εννοείται πως η λειτουργία απενεργοποιείται ανά πάσα στιγμή… είπαμε, utterly customizable
Η μεγάλη προσθήκη στις δυνατότητες του CoverSutra στην έκδοση 2.0 όμως είναι η ενσωμάτωση αναζήτησης μουσικής, με τρόπο ίδιο με αυτόν που χρησιμοποιεί το Spotlight του Mac OS X. Κάνοντας κλικ στο menu bar icon του προγράμματος ή χρησιμοποιώντας τα δικά μας shortcuts ανοίγει ένα text field μέσω του οποίου μπορούμε να αναζητήσουμε για τα πάντα: τίτλους τραγουδιών, ονόματα καλλιτεχνών, δίσκων, τα πάντα! Και έχουμε αποτελέσματα σε δευτερόλεπτα, απ’ ευθείας από τη βιβλιοθήκη του iTunes, ταξινομημένα κατά άλμπουμ (εννοείται με το εξωφυλλάκι τους δίπλα… χα). Με κλικ σε έναν τίτλο τραγουδιού αυτό παίζει αυτόματα, με δεξί κλικ ανοίγει ένα μενού απ’ όπου μπορούμε να προσθέσουμε το τραγούδι στο Party Shuffle του iTunes - για DJ καταστάσεις - ή απλώς να ζητήσουμε από το CoverSutra να μας εμφανίσει το τραγούδι, μέσα στο παράθυρο του iTunes ή ακόμη και το πρωτότυπο MP3 αρχείο μέσα στον Finder (καλόόόόόό). Εδώ αρχίζουν τα ωραία: με κλικ πάνω σε ένα άλμπουμ μπορούμε ή να το προσθέσουμε στο Party Shuffle ολόκληρο, ή να ζητήσουμε από το CoverSutra να αρχίσει να το παίζει. Το CoverSutra θα δημιουργήσει μία δικιά του ομώνυμη playlist και θα βάλει εκεί μέσα όλα τα κομμάτια του δίσκου, αρχίζοντας την αναπαραγωγή από το πρώτο! Έχουμε τη δυνατότητα αν θέλουμε να ζητήσουμε απλώς αναπαραγωγή του δίσκου όπως είναι, μέσα στο κυρίως Library χωρίς λίστες και λοιπά, αλλά τι νόημα έχει;
Με τον ίδιο περίπου τρόπο μπορούμε να βάλουμε το πρόγραμμα να μας εμφανίσει αντί για τραγούδια όλες τις playlists μας, Spotlight-like. Φυσικά η αναζήτηση δουλεύει κι εδώ, και μπορούμε έτσι με ένα - δυο κλικ σύνολο να δούμε ή και να βάλουμε να παίζει κάποια από τις αγαπημένες μας συλλογές. Το καλύτερο απ’ όλα όμως είναι το εξής: όλες αυτές οι φοβερές και τρομερές δυνατότητες αναζήτησης στο νέο CoverSutra 2.0… δουλεύουν και με κλειστό το iTunes! Ψάξε - πάτα - παίξε, χωρίς να μπλέξεις με προγράμματα και λοιπά. Είναι μεγάλη η δύναμη του εργαλείου αυτού, κι αυτό επειδή είναι εντελώς λιτό κι απέριττο, πολύ όμορφο στο σχεδιασμό και την εμφάνισή του, πολύ στιβαρό στην υλοποίησή του και εντελώς πρακτικό και Mac-like στη λειτουργία του. Θα περίμενε κάποιος να είναι βαρύ αλλά όλως παραδόξως τρώει το πολύ 1-1,5% του επεξεργαστή και ελάχιστη RAM. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους όσους χρησιμοποιούν το iTunes για τις μουσικές τους ανάγκες, είναι λεφτά που δεν πάνε στράφι - από τα λίγα shareware που αξίζουν κάθε δεκάρα. Η δημιουργός του είναι γυναίκα - η πρώτη γυναίκα shareware programmer για Mac - και φροντίζει να κρατά το κύημά της σε άριστη κατάσταση, με συνεχή software updates και προσθήκη νέων δυνατοτήτων
Το CoverSutra 2.0 είναι Leopard-only και απαιτεί το iTunes 7.5 ή νεώτερο. Για τους χρήστες παλαιοτέρων εκδόσεων του λειτουργικού υπάρχει το γερασμένο αλλά αρκετά ικανό CoverSutra 1.2.1 (που χάνει όμως αρκετά από την αξία του), που απαιτεί 10.4.11 και iTunes 7.4 και άνω. Το πρόγραμμα κοστίζει 14,95 €, στην τιμή περιλαμβάνονται όλα τα software updates της εκδόσεως 2.0, και η αγορά του κωδικού γίνεται άμεσα, μέσω PayPal. Σε καλή μεριά σε όσους το επιλέξουν

Μεταξύ άλλων, σήμερα είχα και τη μεγάλη χαρά (χαρά για μένα, για σας μάλλον πόνος και οδύνη θα είναι, όπως θα διαπιστώσετε στη συνέχεια) να πάρω στα χέρια μου το πολυπόθητο δίπλωμα οδηγήσεως!

Και αναφωνώ με αγαλλίαση και ψυχική ανάταση:

Τέλος και αυτός ο βραχνάς λοιπόνε, τσακ μπαμ και ξεμπερδέψαμε. Για να είμαι ειλικρινής δε σκοπεύω να μεταβώ σε ΙΧ συγκοινωνίες, εξαιρώντας τις όποιες διαδρομές κάνω τώρα στις αρχές για απόκτηση μιας αρχικής εμπειρίας: τα ΜΜΜ με βολεύουν αφάνταστα στις μετακινήσεις μου. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν κυνήγησα το δίπλωμα από νωρίτερα, δεν το έχω ιδιαίτερη ανάγκη τον περισσότερο χρόνο.

Αλλά άντε, για σας θα κάνω μια εξαίρεση - για τον επόμενο μήνα (εδώ κολλάει η οδύνη) θα κυκλοφορώ μόνο αμαξάτος! Φυλαχτείτε:rofl:

ΓΥΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΘΕΡΙΖΕΙ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕ

Επειδή με έδωσε στεγνά ο Ισκαριώτης χθες (γκουχ γκουχ), επέσπευσα λίγο τη διαδικασία και πέρασα και το Νυστέρι Podcast από το πλυντήριο πιάτων Με γειες και εκεί το νέο λουκ λοιπόν, στο ίδιο μοτίβο το header και τα χρώματα (ξέρετε… ΣΕΞΙ χαχαχα) - εξ’ άλλου το blog και το podcast ήταν πάντα αλληλένδετα, από τη γένεσή τους, αδερφάκια και ως τέτοια συνεχίζουν
Κατά τη διαδικασία της αναδιάταξης χρειάστηκε να περάσω στο νέο template system του Blogger (δεν το είχα κάνει ακόμη), και φοβήθηκα πως τα πάντα, ό,τι customιές είχα κάνει στο παλιό template θα πάνε στράφι. Τελικά το νέο σύστημα είναι φοβερά βολικό και ευέλικτο: τα περισσότερα από τα sidebar items που είχα τα μετέφερα ως widgets στο νέο template, το header μπήκε για πλάκα, και ό,τι δε μπορούσα να φτιάξω δια της ορθής οδού το έστησα με Ταρζανιά (όχι του τηλεοπτικού, από τις άλλες) πάνω στο template. Εκπληκτικό σύστημα και ωραία τα αποτελέσματα. Εγκρίνεται!

Θα βγει τώρα ο γνωστός τύπος με τις ταλιατέλες και τα λοιπά ζυμαρικά και θα αρχίζει τα περί ποζεριάς… τον περιμένω από στιγμή σε στιγμή:rofl:

Με γειες μου!

… ξέρει κανείς πού μπορώ να βρω;

Ξέρετε ντε, τα cakes - πλαστικές θήκες των άγραφων CDs/DVDs που αγοράζουμε, αλλιώς γνωστά και ως spindles. Χρειάζομαι μερικά δεκάρια / 25άρια / 50άρια για να τακτοποιήσω κάτι γραμμένα δισκάκια που έχω και δε βρίσκω.

Ρώτησα σε μερικά σιντάδικα αλλά δεν τους περίσσευαν (κάποτε έδιναν) - πουλάνε κάπου;

Όποιος έχει φρι ή/και σίγουρη λύση θα με απαλλάξει από έναν μεγάλο μπελά

Και για να μην ξεχνιόμαστε, αλλαγή λουκ στο Νυστέρι! Νέο header image (customιά, καβατζωτό χάρη στις φοβερές ικανότητες του γράφοντος στο Photoshop και το Illustrator - ατσσσσσσς, ξεκαβαλάω τώρα), νέο theme, νέα εμφάνιση!

Τα καλά:

• Το header είναι ΣΕΞΙ!
• Με το νέο θέμα το κείμενο επιτέλους έρχεται εκεί που θέλω - τέλος στην ηλίθια επικάλυψη της πρώτης παραγράφου από τη sidebar, αντίο Ocean Mist με τις παραξενιές σου.
• Μιλάμε για πολύ ΣΕΞΙ header όμως, έτσι;
• … άσε που ταιριάζει στο όλο μοτίβο ενός εγχειρήματος που έχω βάλει μπρος
• Και φυσικά είναι πολύ πιο ευανάγνωστο έτσι το όλο content της σελίδας.
• Σας είπα ότο το νέο header είναι απίστευτα ΣΕΞΙ;

Τα κακά:

• Δυστυχώς, επειδή είμαι στον server του WordPress, δε μπορώ να βάλω ό,τι Ταρζάν θέμα θέλω - πρέπει να διαλέξω από τα built-in του συστήματός τους. Και αυτά που έχουν δυνατότητα για custom header είναι πολύ περιορισμένα.
• Το αποτέλεσμα; Το νέο θέμα, όσο λειτουργικό κι αν είναι, στερείται δυναμισμού - πολύ άσπρο ρε παιδί μου…
• Άσε που η sidebar δεν έχει διακριτό background και με εκνευρίζει. Ναι, σαφώς χάνει από χρωματική ένταση το θέμα.

Έλα μου όμως που βολεύει - ίσως να το ψάξω λίγο στις ερχόμενες μέρες, αλλά για τώρα τουλάχιστον βολεύει τρελά. Και ήθελα να μοστράρω το νέο header! :wide grin:

Σχόλια!

Πριν λίγες μέρες τελείωσε το φετινό MacHeist.

Για τους μη κατέχοντες, εξηγώ.

Το MacHeist είναι (πλέον) ένας θεσμός όσον αφορά στη Mac κοινότητα: πρόκειται για ένα online παιχνίδι, όπου ο παίχτης αναλαμβάνει για λογαριασμό ενός φανταστικού “Directorate” αποστολές μυστηρίου που προϋποθέτουν κυνήγι στοιχείων στο Internet. Με την ολοκλήρωση της κάθε αποστολής (συνήθως 4 με 6, συν όποιες μικρές, Easter Egg, αποστολές υπάρχουν), ο χρήστης κερδίζει δωρεάν εμπορικά προγράμματα για τον Mac του. Αυτά τα προγράμματα, επειδή είναι δωρεάν, δεν αναβαθμίζονται και δωρεάν, αλλά κάποια από αυτά είναι αρκετά αξιόλογα: παραδείγματα, το Overflow, το Mouseposé και αρκετά ακόμη.

Εδώ είναι το κόλπο: στο τέλος των αποστολών, η ομάδα του MacHeist προσφέρει προς αγορά ένα πακέτο από (εμπορικές εννοείται) εφαρμογές για Mac, σε εξευτελιστικά χαμηλότερη τιμή από την κανονική τους. Ειδικά δε αν είχες γραφτεί παίκτης και ολοκλήρωνες τις αποστολές, έχεις ήδη μαζεμένα και κάποια “κουπόνια” με τα οποία έχεις έκπτωση επί της ήδη χαμηλής τιμής! Και εννοείται πως τα προγράμματα αυτά, αφού τα έχεις αγοράσει είναι στο όνομά σου και δικαιούσαι δωρεάν updates κανονικότατα. Το όλο εγχείρημα υποστηρίζεται από σπόνσορες και διαφημίσεις (έχει φάει τρελή διαφήμιση στο εξωτερικό το MH), και με αυτόν τον τρόπο και οι χρήστες παίρνουν πάμφθηνα προγράμματα, και οι developers παίρνουν καλά λεφτά για τον κόπο τους. Και μιλάμε για εφαρμογές που αξίζουν, όχι αστεία. Μέρος των εσόδων πάει σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, κάτι που προσθέτει και μία κοινωνική υπόσταση στην όλη φάση
Μετά τη φοβερή επιτυχία του περυσινού MacHeist λοιπόν, οι μάγκες έβαλαν μπρος για φέτος το MacHeist II, το οποίο είχε 4 αποστολές (συν μία κρυφή). Το τελικό πακέτο όμως ήταν αυτό που μέτρησε περισσότερο απ’ όλα. Άρχισε με 8 προγράμματα στην τιμή των 49 δολλαρίων, και από κάθε αγορά το 25% πήγαινε δωρεά σε διάφορα ιδρύματα (10 διαθέσιμα, διάλεγες σε ποιο ή εναλλακτικά ισόποση κατανομή σε όλα). Κάθε φορά που το ποσό των συγκεντρωτικών δωρεών ξεπερνούσε ένα όριο, θα ξεκλείδωνε μία επιπλέον εφαρμογή για το πακέτο. Κατά τη διάρκεια των ημερών, προστέθηκαν στην προσφορά ένα πρόγραμμα ακόμα, σαν μπόνους, και έτσι καταλήξαμε, στο τέλος της προθεσμίας αγοράς, να προσφέρονται σύνολο 14 προγράμματα συγκεντρωτικής αξίας κοντά 500 δολλαρίων, στην τιμή των 49! Μεγάλο συν το γεγονός πως όλα τα προγράμματα είναι shareware, ήτοι διατίθενται όλα προς δοκιμή από τους υποψήφιους αγοραστές. Το κατεβάζεις, το εγκαθιστάς και βλέπεις αν σου κάνει! Οι δωρεές που τελικά συνελέγησαν ήταν κοντά στο μισό εκατομμύριο δολλάρια, καταπληκτικό ποσό και δείχνει τον τρόπο με τον οποίον είναι δυνατόν να συνδυαστεί η καλή επιχειρηματική τακτική με την ανθρώπινη όψη της ζωής, όταν αξίζει το προϊόν.

Πού κολλάω εγώ σε όλη αυτή την ιστορία; Είχα συμμετάσχει στις αποστολές, οπότε είχα ήδη 10 $ έκπτωση… τελική τιμή για το πακέτο στα 39 δολλάρια! Μετατροπή σε ευρώ μας δίνει κόστος περί τα 27 ευρώ, άμεση αγορά μέσω προπληρωμένης πιστωτικής (φτου κακά, ήταν να μην αρχίσω) και οι κωδικοί στα χέρια μου το ίδιο δευτερόλεπτο. Φοβερή τιμή για προγράμματα αρκετά από τα οποία βρίσκω φοβερά εύχρηστα και που χρησιμοποιώ πλέον καθημερινά - και τα οποία αν αγόραζα κανονικά θα πλήρωνα χρυσάφι. (Α, έκανα και δωρεάν το 25% μου στην Αντικαρκινική Πρόληψη - σωστός ο γιατρός;:D).

Λοιπόν, από εδώ και πέρα θα παρουσιάσω ένα ένα τα προγράμματα που προσέφερε το MacHeist II ως μέρος του bundle του, για να εξοικειωθείτε μαζί τους και να είστε ψημένοι και έτοιμοι για το MacHeist III… του χρόνου Όχι σήμερα όμως - να ξεκουραστώ κι εγώ μετά από τόσο γράψιμο, ναι; :wink wink:

Ο ένας μεγάλος λόγος που με χάσατε πόσες μέρες τώρα (τον μικρό τον είδατε στο προηγούμενο ποστ… κλαψ - και ο δεύτερος είναι πολύ τρέξιμο στο νοσοκομείο με εφημερίες και λοιπά), ο ένας λοιπόν μεγάλος λόγος που με χάσατε ήταν το ότι τελικά εδέησα να κάνω φορμάτ στον iMac. Ή τέλος πάντων, το ανάλογο του φορμάτ σε έναν Macintosh.

Λίγη προϊστορία για τη γεύση: είχα κάνει update από Tiger σε Leopard, χωρίς να πειράξω κάτι στο σύστημα. Σε γενικές γραμμές όλα δούλευαν καλά… με μια δυο μικρές εξαιρέσεις. Εντάξει, ίσως σε ένα δύο σημεία να έτρωγε κολληματάκια (μπαγκάζια από παλιές εφαρμογές βλέπετε), αλλά α) μερικές φορές κατά τον τερματισμό/επανεκκίνηση σκάλωνε το σύμπαν, και β) αρκετά συχνά κατά τη χρήση του υπολογιστή “έχανα” το Control key.

Συν το χρόνω προστέθηκαν και κάτι άλλα στραβά: άρχισε σε κάποια φάση να σκαλώνει το Spotlight (που δε δικαιολογείται με τη νέα μηχανή του Leopard), ο Font Manager μου τα είδε όλα και δεν άνοιγε με τίποτα… και τελικά ο Safari παρέδωσε το πνεύμα! Δεν είχα άλλη λύση από το να σβήσω τα πάντα και να περάσω όλο το σύστημα εκ νέου.

Ευτυχώς, τα πράγματα στο OS X είναι αρκετά εώς πολύ απλούστερα: το κάθε πρόγραμμα σώζει τις προτιμήσεις του και τα συνοδευτικά αρχεία που δημιουργεί / κατεβάζει σε άλλη τοποθεσία από αυτή όπου εδράζεται (συγκεκριμένα, στο Library του root και το αντίστοιχο του χρήστη, στους φακέλους Application Support και Preferences). Οπότε, θεωρητικά, αν κρατήσεις αντίγραφο του Library του συστήματος και όλου του home folder σου μπορείς μετά να ανακτήσεις μεγάλο μέρος των δεδομένων και των ρυθμίσεών σου πανεύκολα, με ένα drag ‘n’ drop.

Φυσικά, δεν σταματάμε εκεί. Κράτησα προσεκτικά κατάλογο των προγραμμάτων / widgets / screen savers / plugins / preference panes που είχα εγκαταστήσει, κατέβασα τις νέες εκδόσεις από τα εκάστοτε sites και μετά… η ώρα της αλήθειας! Η διαδικασία δεν είναι ούτε χρονοβόρος ούτε τρομακτική όπως στα Windows: βάζεις το δισκάκι του Leopard στο drive, διπλό κλικ στο Install και μετά κλικ στο Restart. Η όλη διαγραφή / εγκατάσταση πάει εντελώς ομαλά, και μετά καλείσαι να στήσεις λογαριασμούς και τα συναφή.

Το πρώτο πράγμα που έκανα μετά το επιβαλλόμενο Software Update ήταν να μεταφέρω από το backup μου τους φακέλους του Mail.app (όπου έχασα μόνο τις ρυθμίσεις των λογαριασμών και κανένα από τα αρχειοθετημένα mails μου) και τα bookmarks του Safari. Όλα έπαιξαν ρολόι από εκεί και πέρα. Πέρασα όλες τις απαραίτητες εφαρμογές, στις περισσότερες (π.χ. Adium, NetNewsWire, Yojimbo, Transmission) με την ίδια μέθοδο του copy - paste επανήλθα ακριβώς στο ίδιο state που ήμουν πριν το Erase & Install, τα Widgets και οι Screen Savers μου πέρασαν ακριβώς όπως ήταν με απλή μετακίνηση από το backup, το ίδιο και όλη η βιβλιοθήκη του iTunes και του iPhoto. Ορισμένα προγράμματα (Office, Adobe CS3) ήθελαν λίγο το παρακάλι τους, αλλά αυτό είναι αναμενόμενο.

Ο μεγάλος πόνος ήταν στο θέμα γραμματοσειρές. Επειδή ασχολούμαι πολύ με τη γραφιστική και την κατασκευή sites έχω ένα κατεβατό fonts, περί τις 6400 οικογένειες (!) - όπως είναι ευνόητο, τέτοιο φόρτο δε μπορεί να τον αντέξει κανένα σύστημα με τα μαμίσια εργαλεία του. Η λύση για μένα είναι το Linotype FontExplorer X, ένας εξαιρετικός font manager που δίνει φοβερές δυνατότητες. Έλα μου όμως που ακόμη και μετά την όλη διαδικασία το πρόγραμμα κράσαρε κατά την εκτέλεση! Ρε γαμώ το σόι σου μέσα, τι θες για να τρέξεις; Με τα πολλά σε κάποιο μισοθαμμένο thread ανακαλύπτω πως είναι ασύμβατος με ορισμένους plugin managers… και είχα περάσει έναν τέτοιον plugin manager, το PlugSuit. Ιδού ο ένοχος που μας έκανε τη ζημιά και στο Tiger - παίρνει πόδι λοιπόν. Ευκαιρία λοιπόν με το νέο σύστημα να ξαναστήσω σωστά και προσεκτικότερα τις γραμματοσειρές μου - δουλειά που μου έφαγε μια ολόκληρη μέρα βέβαια… αλλά άξιζε τον κόπο.

Τελικός απολογισμός: τρεις μέρες. Έχω ένα σύστημα που πετάει, εκμεταλλεύεται στο φουλ τις δυνατότητές του, δεν κολλάει πουθενά, και είναι ελαφρύτερο από πριν - και στημένο σωστά από τις βάσεις του. Σε Windows; Ούτε να το σκέφτομαι, για να κάνω τη δουλειά που έκανα, ακόμη και με τα χρόνια εμπειρίας σε Microsoft περιβάλλοντα που έχω θα μου έπαιρνε τουλάχιστον πενθήμερο, και με πολύ περισσότερο βασάνισμα.

Με γειες μου λοιπόν!

Η φωτό είναι τωρινή, η ζημιά είναι από την περασμένη Παρασκευή - ένας απ’ τους λόγους που ήμουν εντελώς ξενέ για να γράψω το ο,τιδήποτε στο blog:

Άρχεται περίοδος αποταμίευσης - πάλι [μουτζώνει τον εαυτό του]… αντίο 500άρη εξωτερικέ σκληρέ δίσκε… αντίο TV tuner, αντίο θήκη για iPod

Δε θα γράψω πολλά, ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει. Δεν έκανε καφριλίκια, δεν έκανε κακίες, πάντα το ρόλο του μεσολαβητή έκανε και τελικά τα άκουσε και από τους μεν και από τους δε, από τους πρώτους γιατί δεν ήταν λέει αρκετά μαχητικός και από τους δε γιατί πήγαινε λέει εναντίον της παραδόσεως. Και αρκετά τράβηξε με όλα τα κοράκια τους δημοσιογράφους και κάθε καλόπιστο το τελευταίο επτάμηνο. Δε με νοιάζει αν ήταν κληρικός ή πολιτικός ή απλός λιμενεργάτης: όταν βλέπω τόσους να στρέφονται κατά ενός, σαν τις ύαινες, επαναστατώ.

Τελικά είμαστε και πολύ μακάκες, που βάζουμε άλλους να βγάζουν το φίδι από την τρύπα, και τους τη λέμε κι από πάνω.

Ζωή σε λόγου μας και αιωνία η μνήμη του Μακαριστού Χριστόδουλου, και αν έκανε και κάποιο στραβό, δεν πειράζει. Στο κάτω κάτω, ο Θεός θα τον κρίνει κι αυτόν κι εμάς και όποιου είναι βαρύτερα τα αμαρτήματα θα ζυγιστεί και αναλόγως. Τα σχόλια σε αυτό το post τα κλείνω επί τούτοις γιατί φοβάμαι πως θα βγουν τα γνωστά trolls και θα αρχίσουν τα καφριλίκια - και αυτό, στη μνήμη ενός νεκρού, δεν πρόκειται να το ανεχτώ εδαμέ.

Λοιπόν, για να είμαι και ενημερωτικά άρτιος και να κλείσει κι αυτό το θέμα: ο Αρχιεπίσκοπος έπνευσε τα λοίσθια σήμερα τα ξημερώματα, έχει κυρηχθεί εθνικό τετραήμερο πένθος και η σωρός του βρίσκεται ήδη στη Μητρόπολη Αθηνών προς λαϊκό προσκύνημα. Την Πέμπτη θα τελεστεί η κηδεία, δημοσία δαπάνη και με τιμές αρχηγού κράτους όπως επιβάλλει το Σύνταγμα, ο νόμος και το πρωτόκολλο, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Θα θεωρηθεί αργία για το Δημόσιο, έχετέ το υπ’ όψιν σας όσοι προγραμματίζετε δουλειές αυτές τις μέρες.

Αυτά. Τώρα να δούμε τι καραγκιοζιλίκα θα ξεσπάσουνε… θα ξεχάσουν όλοι και τον Μάκη και τον Θέμο και τον Ζαχόπουλο και τα πάντα :tsk tsk: