Τομή στην Έλληνική Blogόσφαιρα
Να ακούσουμε και μία μπλουζιά ε;:) Κυρίες και κύριοι, για σήμερα, Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2007, ημέρα Τσικνοπέμπτη και εορταστική επέτειος του Ζαχαρία (χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!), το τραγούδι της ημέρας: το δίδυμο των Jake και Elwood Blues, και το καταπληκτικό Sweet Home Chicago 
(στίχοιιιιιι)
Άντε, καληνύχτα σας και τα λέμε:)
Πήγα να πάρω κάτι αξονικές του πατέρα μου περασμένες σε CDάκι, σε μορφή DICOM όπως λέμε. Τελικά ο ΑΧΡΗΣΤΟΣ (πουτάνας γιος που λέει και ο Stormrider) που έκανε τη μετατροπή δεν έκανε αυτό που ήθελα, αλλά το αντιπαρέρχομαι.
Όταν χρησιμοποιούμε έναν αξονικό τομογράφο, τον συνδέουμε με έναν υπολογιστή. Το μηχάνημα σαρώνει διαδοχικές εγκάρσιες (κάθετες) τομές από το σώμα του ασθενούς, είτε ολόκληρο, είτε κάποιο κομμάτι του, όπως π.χ. κρανίο ή λεκάνη ή άνω κοιλία. Αυτές οι τομές μπορεί να απέχουνε από εκατοστό μέχρι και ένα-δυο χιλιοστά μεταξύ τους, και όσο πυκνότερες είναι (όσο περισσότερες τομές σε ένα εκατοστό), τόσο πιο αναλυτική και ευκρινής η τομογραφία. Το μηχάνημα λοιπόν χρησιμοποιεί ακτίνες Χ, που περνάνε από το σώμα του εξεταζομένου και χτυπάνε σε έναν δέκτη που βρίσκεται στην άλλη μεριά, αντιδιαμετρικά του πομπού. Με αυτόν τον τρόπο, η κάθε εγκάρσια τομή είναι λίγο σαν εικόνα, όπως αυτές που έχουμε στο PC μας, με διαστάσεις σε X επί Y πίξελ. Η διαφορά είναι πως ενώ στις εικόνες στο PC το κάθε πίξελ έχει μία χρωματική τιμή, στις τομογραφίες έχει μία τιμή σε μονάδες Hounsfield, που είναι η μονάδα μέτρησης της “πυκνότητας” του υλικού σε αυτό το σημείο του ανθρωπίνου σώματος. Αυτού του είδους οι πληροφορίες αποθηκεύονται σε μία μορφή αρχείου που λέγεται DICOM (πώς λέμε JPEG;), και που είναι το στάνταρ στην ιατρική απεικόνιση, είτε πρόκειται για αξονικές, είτε για μαγνητικές, αγγειογραφίες, μαστογραφίες, τα πάντα.
Όταν λοιπόν τελειώσει το σκανάρισμα και ολοκληρωθεί η εξέταση, ο τομογράφος έχει στείλει στον υπολογιστή που είναι συνδεδεμένος με αυτόν ένα κατεβατό αρχείο DICOM, που το καθένα περιέχει μία τομή και όλα μαζί όλη την τομογραφική ανάλυση του ασθενούς. Από αυτό το σημείο, μπορούμε πλέον με τα κατάλληλα προγράμματα (όπως είναι το eFilm στα Windows και το OsiriX στον Mac) να ανοίξουμε αυτή τη σειρά αρχείων και να δούμε μία μία τις τομές όπως θέλουμε, να κάνουμε συγκρίσεις μεταξύ διαφορετικών τομών, να ζουμάρουμε όπου θέλουμε, να αλλάξουμε το παράθυρο της τομής (δηλαδή, να ζητήσουμε να δούμε με διαφορετικό κοντράστ συγκεκριμένο εύρος πυκνοτήτων, όπως αυτές των πνευμόνων ή του λίπους ή της φαιάς και της λευκής ουσίας του εγκεφάλου), ακόμη και να ζητήσουμε τρισδιάσταση ανασύνθεση της κατασκευής του ασθενούς.
Στα πλαίσια των σπουδών μου έχω βάλει στον iMac μου το OsiriX που προανέφερα, και το οποίο είναι επιεικώς το καλύτερο πρόγραμμα του είδους του παγκοσμίως ανεξαρτήτως υπολογιστικής πλατφόρμας. Είναι ταχύτατο, είναι δωρεάν, κάνει τα πάντα, και μπορεί να φορτώσει σειρές από οποιαδήποτε πηγή, αλλά και να βγάλει έτοιμα δισκάκια CD ή/και DVD για άλλους χρήστες, να βγάλει εικόνες και βίντεο από 3D ανακατασκευές σε iPod ή για αποστολή με email, ακόμη και να δημιουργήσει εικονικά ταξίδια μέσα στο σώμα του ασθενούς σε τρισδιάστατη κίνηση, και να τα σώσει σε QuickTime… και η λίστα είναι ατελείωτη! Αυτό όμως που είχα διαβάσει και δεν είχα δει ήταν η εφαρμογή της εικονικής ενδοσκόπησης: με λίγα λόγια, ζητάς από το μηχάνημα να σου ανασυνθέσει το σώμα του ασθενούς και τοποθετείς μία “εικονική κάμερα” μέσα σε κάποια κοιλότητα του – ας πούμε τον οισοφάγο του. Ο υπολογιστής θα κάνει τους απαραίτητους υπολογισμούς και τις κατάλληλες μαθηματικές μετατροπές και θα εμφανίσει μία εικόνα ακριβώς όπως θα ήταν να είχαμε τοποθετήσει μέσα στον οισοφάγο του ασθενούς μία μίνι κάμερα! Δεν είναι τέλειο, ούτε μπορεί να αντικαταστήσει την κλασική ενδοσκόπηση με το βίντεο, αλλά τα μορφώματα πάνω από κάποιο μέγεθος τα πιάνει. Είναι πάρα πολύ εντυπωσιακό, πράγματι:)
Βεβαίως, όλα αυτά προϋποθέτουν να έχεις στα χέρια σου το δισκάκι με την πρωτότυπη εξέταση που αποθήκευσε ο τομογράφος – άπαξ και εκτυπώθηκε σε πλάκα και σβήστηκε από τον υπολογιστή του διαγνωστικού κέντρου τρέχα γύρευε. Αυτό έπαθα εγώ και σήμερα έδωσα 60 ευρώ σε “ειδικό” υποτίθεται, πασίγνωστο κέντρο ψηφιοποίησης ιατρικών εξετάσεων στους Αμπελοκήπους, και τελικά τι έκανε; Σκάναρε τις πλάκες σε μεγάλο Α2 – Α1 σκάνερ και τα έσωσε σε JPEG, TIFF και DICOM μορφή σε ένα σιντάκι. Ολόκληρη την πλάκα όμως, όχι τομή – τομή. Μωρέ έχει να φάει δυσφήμιση…
Γι’ αυτό σε τέτοιες περιπτώσεις, αν δεν έχει επιπλέον χρέωση ή αν το χρειάζεστε, όταν πηγαίνετε για τομογραφίες, να ζητάτε τη στιγμή της εξέτασης από το διαγνωστικό σας κέντρο να σας δίνουν μαζί με τα αποτελέσματα και το δισκάκι με την εξέταση. Αρχειοθεσία βρε αδερφέέέέέέέέ:)
Δεν το πρόφτασα να το κοιτάξω, έχει “βουλώσει” η σωλήνωση:) Αλλά διάβασα ψιλά χοντρά δύο πραγματάκια – το Yahoo Pipes υποτίθεται ότι είναι ένα API, μίς υπηρεσία δηλαδή που σου δίνει τη δυνατότητα να συνδέσεις διαφορετικές πηγές δεδομένων και πληροφοριών μεταξύ τους με συγκεκριμένους τρόπους που τους ορίζεις εσύ, και να σχηματίζεις / συλλέγεις / ξεσκαρτάρεις αυτά τα (δυναμικά και αλλάσσοντα, πάντα) δεδομένα κατά βούλησιν. Παράδειγμα: παίρνεις κάτι από εδώ, παίρνεις και κάτι από εκεί, φιλτράρεις τα αποτελέσματα του Βου με βάση τα δεδομένα του Ξου, και το τελικό αποτέλεσμα το περιορίζεις βάσει των Θου δεδομένων, και ό,τι μένει το κάνεις ένα RSS και το βάζεις στο news reader σου ή το blog σου… κι όποιος εννόησε εννόησε:P
Με μια λέξη: επιτρέπει να πάρεις πληροφορίες από διάφορες πηγές και να τις ανακατέψεις μεταξύ τους, να τις κόψεις και ράψεις στα μέτρα σου και να τις φορμάρεις όπως θέλεις. Καλό ακούγεται, με τρώνε τα χέρια μου να το δοκιμάσω.
Και όχι, το ότι θέλω να δοκιμάσω τις “πίπες” του Yahoo δε σημαίνει επ’ ουδενί ότι έγινα ξαφνικά ομοφυλόφυλος – 110% στρέιτ παραμένω. Αυτό για τα ξυπνοπούλια που καραδοκούν:)
… καταναλώστε λυσσάρες μου:D
Να θυμάστε, όσοι έχετε πρόβλημα υγείας με γαστρεντερικό ή με καρδιές και αθηρωσκλήρυνση εντάξει, θα κάνετε κράτει – οι υπόλοιποι οι νοσόφοβοι ηρεμήστε! Μεγαλύτερη ζημιά κάνετε στον εαυτό σας με το να καταπιεστείτε και να μείνετε με τα μπρόκολα και τα κουνουπίδια ενώ λαχταράτε κοψίδι, παρά να φάτε ένα αρνίσιο μπουτάκι παραπάνω.
Νο στρες πίπολ… Ελλαδάρα!:yeeeeeeeeeee:
Βλέπω σήμερα πως έχουμε εξελίξεις στην ιντερνετική κοινότητα. Ένα σύντομο ποστάκι για την κάθε μία λοιπόν:)
Άνοιξε (επιτέλους) το SYNC.blogs, μία υπηρεσία ανάλογη του SYNC.podcasts για το οποίο έχουμε μιλήσει, και με το οποίο προβλέπω να συγχωνεύονται και να αποκτούν ενιαίο interface σύντομα (έτσι δεν είναι Νίκο;:). Είναι ουσιαστικά το παλιό monitor του vrypan, αλλά με αναβολικά:D Είναι πολύ προχωρημένη η προσπάθεια, πολύ Web 2.0 και πολύ καλαίσθητα σχεδιασμένη, με πολλές δυνατότητες και κάποιες επιπλέον που θα προστεθούν σύντομα (είναι under development η όλη φάση).
Μπορείς να δεις τα τελευταία posts, να δεις τα blogs που υπάρχουν στο Ελληνικό Internet και που παρακολουθεί το SYNC.blogs, να προσθέσεις δικά σου blogs που (τυχόν) δεν έχει πιάσει το spider του SYNC, να δεις τα δημοφιλέστερα blogs, τις συχνότερες αναζητήσεις, να κάνεις αναζητήσεις κατά τίτλο blog και κατά περιεχόμενο posts, να δεις τα προφίλ άλλων bloggers, τα αγαπημένα τους, να σχηματίσεις λίστα με τα δικά σου αγαπημένα, και επιπλέον: να κατοχυρώσεις (“claim”, στο στυλ του Technorati) το blog σου ώστε μετά να μπορείς να του αλλάξεις τις πληροφορίες και το προφίλ, αλλά και να πάρεις ένα custom RSS feed για ο,τιδήποτε έχεις μπροστά σου για να το βάλεις στον feed reader σου και να τα έχεις όλα στο πιάτο. Τέλος, υπάρχει ένα μίνι search (αντίστοιχο, πάλι, του Technorati), το γνωστό και ως Minitor, που ανοίγει σε ξεχωριστό παράθυρο και επιτρέπει να κάνεις μία αναζήτηση για συγκεκριμένα πράγματα και να κάνει refresh μόνο του κάθε λεπτό.
Ελλείψεις; Βεβαίως, και είναι αναμενόμενο από μία νέα προσπάθεια: το σύστημα claiming των blogs είναι ακόμα υπό κατασκευή, δεν είναι δυνατή η προβολή των blogs που λινκάρουν σε κάποιο συγκεκριμένο blog (βάσει αυτού του αριθμού υπολογίζεται η δημοφιλικότητα του κάθε blog), δεν υπάρχει καμία νύξη στο πώς γίνεται κάποιος που θέλει να βγάλει το blog του από το SYNC.blogs (ελπίζω να μπει αυτή η δυνατότητα σύντομα για τα claimed blogs), και δεν υπάρχει ακόμα ενιαίος κατάλογος με όλα τα blogs που παρακολουθεί το site. Τέλος, το σύστημα με τα tags και τις κατηγορίες επίσης δεν έχει υλοποιηθεί ακόμα. Με λίγα λόγια, έχουμε στα χέρια μας ένα ήδη αναβαθμισμένο και πολύ καλαίσθητο monitor, που σηκώνει πολλή δουλειά ακόμα:)
Να πω και το προσωπικό μου καφριλίκι; Βλέπω στη σελίδα με τα “τοπ” 100 blogs, τα ονόματα που φιγουράρουν εκεί είναι ξανά τα ίδια και συγκεκριμένα. Δεν το λέω με φθόνο αυτό, στη λίστα είναι άτομα πολύ φίλοι μου ή άτομα που έστω αναγνωρίζω την αξία του blog τους (παραδείγματα, ο vrypan, ο papo και ο dilated, οι e-roosters, το NYLON, ο Αρκούδος, η Λήδα και αρκετοί άλλοι), αλλά παρατηρώ μία τάση η Ελληνική μπλογκόσφαιρα να αναμασά τα ίδια και τα ίδια μοτίβα. Αυτό το λέω με την εξής έννοια: υπάρχει ένας αριθμός ατόμων που είναι κεντρικοί στη σύσταση της σφαίρας αυτής και πολλοί “μικρότεροι” bloggers που βρίσκονται στη γκρίζα ζώνη, παραέξω. Αν κάνει κάτι κάποιος από τους 100 αυτούς θα βουήξει το ελληνικό Internet, με τον κάθε έναν Έλληνα blogger να αναδημοσιεύει, να λινκάρει, να αναμασά, να σχολιάζει, και γενικότερα να γίνεται ένα κομφούζιο που τελικά αποσκοπεί στην συσσώρευση δημοσιότητας.
Μήπως, λέω μήπως, κακώς θεοποιούμε μερικούς;:hmm: Εγώ πάντως είμαι 120ός, με 12 blogs να με λινκάρουνε, ήτοι έξω από τη λίστα:D Αν μπω στους εκατό λέτε να κάνω κι εγώ την πάπια;:P
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ