Το άκουγα συνέχεια, δεν είχα δώσει σημασία και τελικά έκατσα και το έψαξα: Getting Things Done. Είναι μία μέθοδος για να οργανώνεις τη ζωή και τις υποχρεώσεις σου, με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να μην αναγκάζεσαι να σκέφτεσαι τι έχεις να κάνεις αλλά να ασχολείσαι μόνο με τη δουλειά που χρειάζεται να τελειώσει τη δεδομένη χρονική στιγμή. Εισηγητής της μεθόδου είναι ο David Allen, και την παρουσίασε στο ομότιτλο βιβλίο του.
Σύμφωνα με το zen του GTD, κάθε τι που σκέφτεσαι ότι πρέπει να κάνεις, όσο περίπλοκο ή απλό κι αν είναι (π.χ. να βγάλω το σκύλο βόλτα, ή να γράψω την πτυχιακή μου, ή να οργανώσω το πάρτι της Αγγέλας, ή να στήσω τον υπολογιστή του πατέρα μου, ή ο,τιδήποτε άλλο) δεν το κρατάς στο μυαλό σου – το γράφεις κάπου. Σε χαρτί, σε κάποιο σχετικό πρόγραμμα, σε κασετοφωνάκι, δεν παίζει ρόλο, αρκεί να έχεις έναν “κουβά” όπου μαζεύεις όλες τις σκέψεις σου, αλλά και ό,τι άλλο έχει να κάνει με αυτές. Μετά, σε τακτά χρονικά διαστήματα, πιάνεις αυτόν τον κουβά, και τον αδειάζεις σιγά σιγά, ταξινομώντας ό,τι έχεις μαζέψει μέσα, στις ανάλογες υποκατηγορίες. Έτσι, κάτι που έχεις σημειώσει μπορείς ή να το κάνεις άμεσα (αν δε χρειάζεται παραπάνω από μερικά λεπτά για να γίνει), ή να το αναθέσεις σε κάποιον άλλον, ή να το θεωρήσεις ξεχωριστό πρότζεκτ / θεματική ενότητα και να το βάλεις στο δικό του φάκελο για να το επεξεργαστείς με την ησυχία σου αργότερα. Στόχος είναι κάθε πρότζεκτ να συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που έχεις μαζέψει γι’ αυτό, και πάντα – ΠΑΝΤΑ – να αναφέρει ποιο είναι το αμέσως επόμενο πρακτικό βήμα που πρέπει να γίνει για να προχωρήσει η δουλειά προς περαίωση της.
Πραγματικό παράδειγμα GTD: σκέφτομαι ότι πρέπει να πάρω τον Γιάννη να κανονίσουμε για το βράδυ – το γράφω. Επίσης, έχω αναλάβει να ψάξω και να βρω καινούργιο υπολογιστή για τον θείο μου, το γράφω κι αυτό. Επιπλέον, να δώσω τα βιβλία που είχα δανειστεί από τη Σάντρα πίσω, να φωτοτυπήσω τις σημειώσεις του Αντώνη και να τις γυρίσω, να πάρω τη μάνα μου από το σταθμό στις 11:30, να βάλω DSL και να φτιάξω την πτυχιακή μου. Όλα αυτά σημειώνονται. Έτσι, όταν έρθει η ώρα να ταξινομήσω τα μαζεμένα μου, κάνω το εξής: τηλέφωνο στο Γιάννη, το κάνω άμεσα γιατί γίνεται εύκολα. Περνάω στην ατζέντα μου το ραντεβού για να μην το ξεχάσω, έφυγε το πρώτο. Να πάρω τη μάνα μου από το σταθμό, το βάζω υπενθύμιση στο κινητό μισή ώρα νωρίτερα για να είμαι εκεί στην ώρα μου, τέλος. Οι σημειώσεις του Αντώνη θέλουν φωτοτύπηση πριν τις γυρίσω, οπότε έχω δύο επιλογές: ή τις φωτοτυπώ τώρα και καπάκι παίρνω τον Αντώνη να δω πότε μπορεί να βρεθούμε, ή φτιάχνω ένα πρότζεκτ “Σημειώσεις Αντώνη”, όπου το αμέσως επόμενο βήμα είναι να φωτοτυπήσω τις σημειώσεις. Όταν το κάνω αυτό κάποια στιγμή, θα μπορώ να προχωρήσω στο επόμενο βήμα, όποιο κι αν είναι αυτό. Να δώσω τα βιβλία στη Σάντρα – απλό, την παίρνω και κανονίζω να τη δω και να της τα δώσω. Μέχρι στιγμής έχουμε ξεπετάξει τρεις δουλειές, φτιάξαμε ένα πρότζεκτ και έχουμε άλλα δύο πράγματα στον κουβά: τον υπολογιστή του θείου και το DSL. Για το DSL έχω ήδη κάνει αίτηση και περιμένω να μου την ενεργοποιήσουν. Επομένως ανοίγω ένα πρότζεκτ “DSL” και σημειώνω ότι πρέπει τακτικά να επικοινωνώ με την εταιρεία για να μάθω πότε θα ανοίξει το DSL κανάλι της γραμμής, για να συνεχίσω με την ενεργοποίηση της σύνδεσης. Τέλος, για το PC του θείου, ανοίγω πάλι ένα πρότζεκτ, όπου το επόμενο (και πρώτο) βήμα είναι να μιλήσω με τον θείο για να καταλάβω τι ακριβώς θέλει να κάνει με το PC του ώστε να ξέρω για τι χαρακτηριστικά να ψάξω. Α, και μιας που το θυμήθηκα, πρέπει να περάσω υποτίτλους σε μία ταινία που έχω, άρα ανοίγουμε άλλο ένα πρότζεκτ, άμεσα επόμενο βήμα να βρω τα κατάλληλα προγράμματα υποτιτλισμού. Και επειδή είμαστε και μάγκες, άμα θέλουμε αναθέτουμε σε κάθε πρότζεκτ μας και μία σειρά προτεραιότητας, ώστε να ξέρουμε ποια επείγουν και ποια όχι – έτσι, για να μην ασχολούμαστε με ανούσια πράγματα όταν επείγουν άλλα.
Με αυτόν τον τρόπο είναι όλα οργανωμένα, ό,τι έρχεται στο μυαλό αρχειοθετείται και έτσι δεν χρειάζεται να καταναλώνω φαιά ουσία για να θυμάμαι τι πρέπει να κάνω συνολικά: τα έχω όλα μαζεμένα κάπου και το μόνο για το οποίο χρειάζεται να προβληματιστώ είναι το πώς να φέρω εις πέρας το συγκεκριμένο επόμενο βήμα που έχω μπροστά μου. Επίσης, τα προγράμματα GTD έχουν το καλό πως μπορείς να κρατάς όλη σου τη δουλειά μαζεμένη. Π.χ. ψάχνοντας για τον υπολογιστή του uncle έχω βρει δύο μπροσούσες σε PDF, πέντε σελίδες από online καταστήματα Η/Υ και ένα mail που μου έστειλε ένα κατάστημα μετά από σχετική ερώτησή μου, καθώς και τις αρχικές σημειώσεις που κράτησα εγώ όταν ρωτούσα το θείο μου για τις ανάγκες του. Όλα αυτά τα έχω περασμένα στο πρόγραμμά GTD μου, μέσα στο φάκελο του πρότζεκτ “PC Θείου”, και αν βρω κάτι άλλο σχετικό με το πρότζεκτ, όλα πέφτουν μέσα στον κατάλληλο φάκελο. Έτσι, έχω πάντα μαζεμένη τη δουλειά και την πρόοδό μου σε κάθε μου εγχείρημα και υποχρέωση και μπορώ να οργανώνω τη δουλειά μου αλλά και το χρόνο μου πολύ πιο αποδοτικά.
Πολύ καλό ως σύλληψη, ήδη ο τρόπος με τον οποίον έκανα τις δουλειές μου ως τώρα ήταν κάπως έτσι, αλλά λίγο πιο ανοργάνωτος – είμαι πολύ της χάρτινης σχολής:P Αλλά τώρα που ασχολήθηκα λίγο παραπάνω θα μου άρεσε να οργανώσω τις δουλειές μου γύρω από ένα τέτοιο σύστημα, έτσι για να δω πώς αποδίδει.
Θα κατακτήσω τον κόσμο! Μουαχαχαχαχαχαχα
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ